Zamek w Pembroke (, ) – średniowieczny zamek w mieście Pembroke, w południowo-zachodniej Walii, usytuowany nad brzegiem rzeki .
Historia Pierwsze umocnienia w postaci nasypów ziemnych powstały tu po 1094 roku, wkrótce po zdobyciu Pembroke przez Rogera de Montgomery. Ich konstrukcję przypisuje się jego synowi, . Od 1138 roku zamek należał do hrabiów Pembroke. Król Henryk II zatrzymał się tu w 1171 roku w drodze na podbój Irlandii, a także rok później podczas powrotu do Anglii. Rozbudowy zamku, już jako budowli z kamienia, podjął się William Marshal, który przybył tu prawdopodobnie w 1204 roku. Z tego okresu pochodzą zachowany do czasów obecnych okrągły donżon o czterech kondygnacjach i wysokości 24,5 m oraz mury wokół wewnętrznego dziedzińca. Po jego śmierci w 1219 roku prace budowlane kontynuowali jego synowie – (zm. 1231), (zm. 1234), (zm. 1241) i (zm. 1245). Brama warowna i mury zewnętrzne prawdopodobnie wzniesione zostały w latach 1265–1296, za czasów .
W 1457 roku na zamku, należącym wówczas do Jaspera Tudora, urodził się przyszły król Anglii Henryk VII, który przebywał na nim do 1471 roku. Podczas I angielskiej wojny domowej (1642–1646) zamek znajdował się w rękach parlamentarzystów. W 1648 roku, podczas II wojny domowej, dowódcy zamku opowiedzieli się po stronie rojalistów, w następstwie czego zamek obległ Oliver Cromwell. Po zdobyciu fortecy nakazał on jej rozbiórkę.
Zamek pozostawał w ruinie do lat 1880–1883, kiedy to przeprowadzono jego częściową odbudowę. Pełna renowacja przeprowadzona została z inicjatywy , generała w stanie spoczynku, po nabyciu przez niego zamku w 1928 roku. Od 1969 roku zamkiem zarządza organizacja Pembroke Castle Trust. Otwarty jest on dla zwiedzających.
W 1951 roku zamek wpisany został do rejestru zabytkowych budynków jako obiekt klasy I (Grade I listed building). Znajduje się też na liście zabytków archeologicznych (Scheduled monument).
Przypisy
Pembroke Kategoria:Pembrokeshire