Medingiai – wieś na Litwie w rejonie rosieńskim okręgu kowieńskiego, 18 km na północny wschód od Rosieni.
Historia Na XIX-wiecznych mapach wieś nie istniała. W jej miejscu stał folwark Wysoki Dwór, później, po I wojnie światowej po litewsku zwany Aukštadvaris. Dwór został zniszczony, a powstająca wieś wzięła nazwę od Miedżajny, bogini myślistwa, odzianej w skórę niedźwiedzią i z łukiem w ręce, której lokalni mieszkańcy oddawali cześć na pobliskiej górze o nazwie Miedżiokałna.
W XIX wieku było to dziedzictwo rodziny Kontrymów. Ich tutejszy majątek pod koniec XIX wieku liczył 716 dziesięcin ziemi. W latach 1919–1939 ostatnią właścicielką Wysokiego Dworu była Leonia Kontrymówna. + Demografia Medingiai rokliczba ludności 1902 28 1959 88 1970 87 1979 51 1989 35 2001 45 2011 40 Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Wysoki Dwór, wcześniej wchodzący w skład Księstwa Żmudzkiego Rzeczypospolitej znalazł się na terenie powiatu rosieńskiego guberni kowieńskiej Imperium Rosyjskiego. W II połowie XIX wieku należał do gminy i parafii Szydłowo. 10 października 1920 roku na podstawie umowy suwalskiej te tereny przyznano Litwie, która od czerwca 1940 roku była okupowana przez Armię Czerwoną, a następnie w sierpniu 1940 roku anektowana przez ZSRR w formie Litewskiej SRR. Litwa pozostawała w składzie ZSRR do roku 1990, gdy odzyskała niepodległość.
Nieistniejący dwór Zgodnie z opisem Antoniego Urbańskiego w Memento kresowym stał tu modrzewiowy dwór z ociosanych bierwion, z wysokim, gontowym dachem i drewnianym gankiem obrośniętym winoroślą. W elewacji ogrodowej portfenetry. Za domem był sad owocowy z aleją topolową. Wjazd do majątku stanowiła kamienna brama z dwoma słupami zwieńczonymi daszkami namiotowymi. Od bramy do dworu prowadziła szeroka aleja, zamknięta od góry konarami drzew.
Ze współczesnych zdjęć satelitarnych wynika, że po dworze i zabudowaniach folwarku pozostały co najwyżej resztki.
Przypisy 1. pozycja, 11. znaczenie
Reprint: Oficyna Wydawnicza „Graf”, Gdańsk, 1991,
Kategoria:Miejscowości w rejonie rosieńskim