Gińki (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Koroby.
Nazwa dawniej używana – Ginki.
Historia W czasach zaborów ówczesny zaścianek leżał w gminie Norzyca, w powiecie wilejskim w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś, a następnie kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Norzyca.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 81 osób, 9 było wyznania rzymskokatolickiego a 72 prawosławnego. Jednocześnie 8 mieszkańców zadeklarowało polską a 73 białoruską przynależność narodową. Było tu 10 budynków mieszkalnych. W 1931 w 11 domach zamieszkiwało 75 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Konstantynowie i prawosławnej w Norzycy. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Duniłowiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Łasicy.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Do 1960 miejscowość wchodziła w skład sielsowietu ŁasicaРашэнне выканаўчага камітэта Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 20 мая 1960 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. – 1960, № 16..
Na miejscowym cmentarzu znajduje się grób siedmioosobowej rodziny Szczęsnych, zamordowanych przez Niemców pod koniec grudnia 1942 roku za wspieranie partyzantów.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w rejonie głębockim Kategoria:Wsie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wsie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)