Krystyna Wojtyna-Drouet (ur. 4 stycznia 1926 w Warszawie) – polska artystka plastyk, twórczyni tkaniny artystycznej, projektantka tkanin dekoracyjnych, przedstawicielka polskiej szkoły tkaniny.
Życiorys i twórczość W latach 1946–1953 Krystyna Wojtyna-Drouet studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w Katedrze Tkaniny w pracowniach prof. Eleonory Plutyńskiej (tkactwo ręczne) i prof. Mieczysława Szymańskiego (gobelin), a także na Wydziale Malarstwa u prof. Marka Włodarskiego. Dyplom obroniła w 1953 roku u prof. Eleonory Plutyńskiej.
Od roku 1962 uczestniczyła w I, IV i V Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie. W 1975 roku wzięła udział w Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi, a w 1978 roku – w Międzynarodowym Quadriennale Sztuki Dekoracyjnej w Erfurcie. Jej prace były wystawiane na 30 wystawach polskiej sztuki za granicą, a w sumie w około 300 wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Oslo, Kopenhadze, Lipsku, Ottawie, Buenos Aires, Montevideo, Hawanie, Chicago, Leningradzie, Seattle, Anchorage, Grenoble i Kairze. thumb|"Anna" (1964) Krystyna Wojtyna-Drouet
Stworzyła ponad 360 tkanin. Gobeliny jej autorstwa znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, we Francji, Muzeum Fransa Halsa w Holandii, Philadelphia Museum of Art w Stanach Zjednoczonych, Hurschler Collection of Contemporary Tapestry w Pasadenie w Stanach Zjednoczonych, POLIN Muzeum Historii Żydów Polskich oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.
W swoich pracach używa głównie wełny owczej, nieodtłuszczanej, samodzielnie farbowanej z użyciem tradycyjnych technik farbiarskich, na podstawie receptur prof. Wandy Szczepanowskiej. Jako jedna z pierwszych tkaczek wprowadziła do tkanin włókno sizalowe, wplata również w gobeliny elementy ceramiczne oraz metal.
Zasadniczą dziedziną twórczości Krystyny Wojtyny-Drouet pozostaje tkanina autorska. Prace wykonywane są na podstawie niezwykle uproszczonych projektów, stanowiących jedynie zarys kompozycji. Artystka czerpie inspiracje przede wszystkim z natury („Gaja”, „Kaktus”, „Liść”, „Motyl”, „Zachód słońca”) oraz życia codziennego („Pranie”, „Ołówki”, „List"). W jej wczesnej twórczości pojawiały się przedstawienia figuratywne młode pary, postaci kobiece oraz postaci biblijne („Ludwika i Euzebiusz", „Kobiety pod parasolką", „Mojżesz”, „Adam i Ewa”). Obok prac figuratywnych i abstrakcyjnych tworzy również kompozycje o charakterze surrealistycznym („Radosny”, „Drzewo życia”Obecnie w kolekcji Muzeum Historii Żydów Polskich Polin., „Płonące drzewo”Od 1977 roku w kolekcji Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce., „Kwitnące wzgórza”), które powstawały pod wpływem fascynacją dalekowschodnią duchowością, medytacją i ezoteryką.
Inspiracje naturą wynikają także ze stosowanych przez Wojtynę-Drouet metod farbiarskich. Wełny, sznurki lniane i sizalowe farbowane w koszenili, rezedzie, krapie czy indygo pobudzają artystkę do zabawy kolorem. Jej tkaniny cechują intensywne barwy, którymi operuje w malarski sposób.
Oprócz tkaniny artystycznej artystka tworzy również obrazy olejne, przede wszystkim martwe natury oraz portrety, a także karykatury napotkanych nieznajomych. W trakcie studiów w ASP oraz już po ukończeniu uczelni zajmowała się również projektowaniem wzorów na tkaniny drukowane oraz obiciowe. Z lat 50. XX w. pochodzi prototyp wełnianej tkaniny odzieżowej wykonany w Zakładzie Tkanin Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. W 2017 roku wydała nakładem wydawnictwa SWPR dwa własnoręcznie ilustrowane tomiki wierszy: „Szkicownik A” i „Szkicownik B”.
Jest członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków (1972). Laureatka złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2023). mały|Wystawa Krystyna Wojtyna-Drouet. Ja dla siebie nie istnieję, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, 20.02 – 04.04.2026, fot. Daniel Rumiancew / archiwum Zachęty, CC BY-SA W roku setnych urodzin artystki w 2026 odbyły się dwie wystawy artystki. Ekspozycja Krystyna Wojtyna-Drouet. Ja dla siebie nie istnieję w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki stanowiła retrospektywny pokaz prac powstałych między 1953 a 2018. Tkaniny pokazano w kontekście teorii antropologii praktyk wytwórczych, zestawiając je z nietypowymi tkaninami użytkowymi, odzieżą oraz dokumentacją warsztatu barwierskiego. Na wystawie zaprezentowano również prace współczesnych artystów: Agnieszki Grodzińskiej oraz Alexandra C. Trigga i Marii Oblickiej. Wystawa w Zachęcie stanowiła podsumowanie działań archiwalnych w pracowni Wojtyny-Drouet prowadzonych w latach 2023-2026. Wystawa Tkanina i poezja w Galerii Test skupiała się na pokazie najnowszych prac z prywatnej kolekcji artystki.
Nagrody i wyróżnienia 1952 – nagroda w Konkursie na Tkaninę Żakardową
1956 – wyróżnienie w Konkursie na Tkaninę Olimpijską
1957 – III nagroda w Konkursie Ogólnopolskim „Dywany 57”
1958 – nagroda w Konkursie Ogólnopolskim na tkaninę
1961 – II i III nagroda oraz wyróżnienie w konkursie Cepelii na tkaninę
1963 – nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki na wystawie „Sztuka użytkowa w X-lecie PRL”
1966 – nagroda na wystawie Instytutu Kunsthandwerk w Stuttgarcie
1973 – srebrny medal na wystawie ogólnopolskiej
1976 – III nagroda na wystawie „XXV-lecie Pracowni Doświadczalnej Tkactwa”, wyróżnienie na wystawie „Łowiectwo w Sztukach Plastycznych”
1978 – nagroda na Międzynarodowej wystawie Quadriennale Sztuki Dekoracyjnej w Erfurcie
2010 – nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki „Struktury Powiązań”
2023 – złoty medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
Linki zewnętrzne Wywiad z Krystyną Wojtyną-Drouet opublikowany w 17 numerze magazynu "Zwykłe Życie" w 2018 roku Zdjęcia prac artystki wystawionych w 2015 roku w Magazynie Sztuk w Warszawie
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Polscy twórcy tkaniny dekoracyjnej Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”