Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Wacława w Króliku Polskim – drewniany rzymskokatolicki kościół filialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Wacława, wzniesiony 1754, znajdujący się w miejscowości Królik Polski.
Kościół włączono do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.
Historia Pierwotny średniowieczny kościół w Króliku Polskim zniszczył najazd tatarski w 1624. Świątynię odbudowano w 1647 z nową kamienną zakrystią. Równocześnie kościół ufortyfikowano budując kamienny mur i usypując obronny wał. Podczas najazdu wojsk Jerzego II Rakoczego w 1657 kościół zniszczony. Obecną świątynię zbudowano w 1754 z fundacji biskupa przemyskiego Wacława Hieronima Sierakowskiego. Pozostawiono murowaną zakrystię i prawdopodobnie wykorzystano część drewnianego budulca ze starej świątyni. Kościół konsekrowano w 1756. W 1944 w czasie działań wojennych zniszczono zwieńczenie wieży. Po zabezpieczeniu w 1945 świątynię odnowiono w 1950. W 1969 wykonano nową dekorację malarską. Gruntowny remont kościoła przeprowadzono w latach 2018–2019.
Architektura i wyposażenie Kościół to budowla drewniana, konstrukcji zrębowej, orientowany. Do prostokątnego prezbiterium zamkniętego trójbocznie, przylega od północy kamienna, otynkowana, także prostokątna zakrystia. Nawa szersza na rzucie prostokąta. Niska wieża, konstrukcji słupowo-ramowej, na planie zbliżonym do kwadratu, z kruchtą w przyziemiu, nieco odsunięta od korpusu nawowego i połączona z nim przejściem. Nakryta dachem namiotowym zwieńczonym pseudolatarnią. Nad prezbiterium i nawą oddzielne dachy dwuspadowe. W kalenicy dachu nawy ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona latarnią. Dachy i ściany pokryte gontem.
Wewnątrz stropy z fasetą. W zakrystii zachował się kamienny portal z 1647, z żelaznymi drzwiami. Na belce tęczowej grupa Pasji z XIX w. Na wyposażeniu świątyni znajduje się: ołtarz główny, późnobarokowy z II połowy XVIII w., z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem, malowanym na desce z 1636 dwa ołtarze boczne z XVIII w. przeniesione z cerkwi w Kamionce chrzcielnica kamienna z około 1720 prospekt organowy z 1756, zakupiony przez fundatora kościoła ambona z 1759
Otoczenie Wokół placu kościelnego zachowały się pozostałości muru kamiennego i wałów obronnych z XVII w. Na wschód od kościoła znajduje się nagrobek i grota Matki Boskiej z Lourdes z XIX w. Od strony północnej usytuowany jest nowy murowany kościół parafialny zbudowany w latach 1999–2005.
Przypisy
kościół Kategoria:Drewniane kościoły w województwie podkarpackim Kategoria:Kościoły w archidiecezji przemyskiej Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Rymanów Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Wacława Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie krośnieńskim (województwo podkarpackie)