Ignác Kúnos (ur. 22 września 1860 w Hajdúsámson, zm. 12 stycznia 1945 w Budapeszcie) – węgierski językoznawca. Zajmował się turkologią.
Był znawcą tureckiej literatury ludowej i dialektologii tureckiej. Zajmował się zbieraniem tureckich opowieści ludowych.
Publikacje (wybór) Turkish fairy tales and folk tales. London, 1896. Mundarten der Osmanen. Sankt-Petersburg, 1899. Schejk Sulejman efendi’s Tscagataj-osmanisches Wörterbuch. Budapest, 1902. Türkische Volksmärchen aus Stambul. Leiden, 1905. Türkische Volksmärchen aus Ada-kale. Leipzig – New York, 1907. Türkisches Volksschauspiel. Leipzig, 1908. Turkish fairy tales and folk tales. New York, Dover, 1969.
Przypisy
Kategoria:Węgierscy językoznawcy Kategoria:Węgierscy turkolodzy Kategoria:Folkloryści Kategoria:Dialektolodzy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1945