Dmitrij Anatoljewicz Aleniczew, (ur. 20 października 1972 w Wielkich Łukach) – piłkarz rosyjski, reprezentant kraju (55 meczów i 6 bramek), trener piłkarski i polityk, członek Rady Federacji 2007–2010.

Życiorys

Kariera piłkarska

Lokomotiw Moskwa i Spartak Moskwa (lata 90.) W pierwszej części kariery seniorskiej występował w Lokomotiwie Moskwa, a następnie w latach 1994–1998 był piłkarzem Spartaka Moskwa. Z klubem zdobył cztery tytuły mistrza Rosji oraz Puchar Rosji, a w 1997 otrzymał tytuł Piłkarza Roku w Rosji.

W sezonie 1997/1998 był uczestnikiem europejskiej kampanii Spartaka w Pucharze UEFA. W pierwszym meczu półfinałowym z Interem zdobył bramkę, a spotkanie zakończyło się porażką Spartaka 1:2.

Włochy (AS Roma, Perugia) W 1998 przeszedł do AS Romy. W trakcie pobytu w Rzymie był wypożyczony do Perugii.

FC Porto (2000–2004) Następnie został zawodnikiem FC Porto. Z klubem tym zdobył m.in. europejskie trofea: Puchar UEFA w sezonie 2002/2003 oraz Ligę Mistrzów UEFA w sezonie 2003/2004. W finale Pucharu UEFA w 2003 strzelił bramkę w meczu Celtic – FC Porto (2:3 po dogrywce). Rok później zdobył bramkę w finale Ligi Mistrzów, w którym FC Porto pokonało AS Monaco 3:0 (26 maja 2004).

Powrót do Spartaka i zakończenie kariery W lipcu 2004 powrócił do Spartaka Moskwa z FC Porto; transfer został ogłoszony z kwotą 750 tys. euro. We wrześniu 2006, po rozwiązaniu kontraktu ze Spartakiem, ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej.

Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Rosji zadebiutował w 1996. W meczu z Słowenią (11 lutego 1996) zdobył bramkę w turnieju towarzyskim na Malcie.

Znalazł się w kadrze Rosji na Mistrzostwa Świata 2002; w meczu fazy grupowej przeciwko Tunezji (5 czerwca 2002) wszedł na boisko w 78. minucie.

W 2004 był członkiem kadry Rosji na UEFA Euro 2004. W turnieju wystąpił m.in. w spotkaniu grupowym z Portugalią (16 czerwca 2004). W ostatnim meczu fazy grupowej przeciwko Grecji pełnił funkcję kapitana reprezentacji (20 czerwca 2004).

Kariera trenerska Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę szkoleniową. W 2010 prowadził młodzieżową reprezentację Rosji (U-18) podczas przygotowań do Memoriału Granatkina.

W latach 2011–2015 był trenerem Arsienału Tuła; w sezonie 2013/2014 zespół zajął 2. miejsce w rozgrywkach FNL, uzyskując bezpośredni awans do rosyjskiej ekstraklasy, a Aleniczew został uznany najlepszym trenerem sezonu FNL.

10 czerwca 2015 został trenerem Spartaka Moskwa. Zrezygnował z funkcji w sierpniu 2016, po odpadnięciu klubu w eliminacjach Ligi Europy UEFA.

W czerwcu 2017 podpisał dwuletni kontrakt z Jenisiejem Krasnojarsk. W maju 2018 prowadził zespół w dwumeczu barażowym o awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Jenisiej po raz pierwszy w historii uzyskał awans do rosyjskiej ekstraklasy, eliminując Anży Machaczkała. Po sezonie 2018/2019, zakończonym spadkiem klubu, odszedł ze stanowiska trenera Jenisieju.

Działalność polityczna W sierpniu 2006 wstąpił do partii Zjednoczona Rosja. 14 czerwca 2007 został wybrany przedstawicielem obwodu omskiego w Radzie Federacji. W listopadzie 2010 jego mandat senatora został zakończony przedterminowo na jego wniosek, w związku z przejściem do innej pracy.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Reprezentanci Rosji w piłce nożnej Kategoria:Rosyjscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Rosyjscy parlamentarzyści Kategoria:Piłkarze Perugii Calcio Kategoria:Piłkarze AS Roma Kategoria:Piłkarze FC Porto Kategoria:Piłkarze Lokomotiwu Moskwa Kategoria:Piłkarze Spartaka Moskwa Kategoria:Zwycięzcy Pucharu UEFA i Ligi Europy Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Trenerzy piłkarzy Arsienału Tuła Kategoria:Trenerzy piłkarzy Spartaka Moskwa Kategoria:Trenerzy piłkarzy Jeniseju Krasnojarsk Kategoria:Politycy Jednej Rosji Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2004 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002 Kategoria:Urodzeni w 1972