Hermann Reutter (ur. 17 czerwca 1900 w Stuttgarcie, zm. 1 stycznia 1985 w Heidenheim an der Brenz) – niemiecki kompozytor.
Życiorys W latach 1920–1923 studiował w Musikhochschule w Monachium u Franza Dorfmüllera (fortepian), Ludwiga Mayera (organy), Karla Erlera (śpiewa) i Waltera Courvoisiera (kompozycja). Po ukończeniu studiów rozpoczął działalność jako pianista, w latach 1930–1935 występował jako akompaniator śpiewaczki Sigrid Onégin. Od 1932 do 1936 roku wykładał kompozycję w Hochschule für Musik w Stuttgarcie. W latach 1936–1945 pełnił funkcję dyrektora konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem. Od 1952 roku ponownie był wykładowcą Hochschule für Musik w Stuttgarcie, między 1956 a 1966 rokiem pełnił też funkcję jej dyrektora. W latach 1966–1976 prowadził mistrzowską klasę śpiewu w Musikhochschule w Monachium.
Otrzymał Wielki Krzyż Zasługi (1959) i Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą (1975) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Twórczość Po początkowych zainteresowaniach prądami modernistycznymi w latach 30. dokonał reorientacji swojej postawy artystycznej i zwrócił się w kierunku niemieckiego neoromantyzmu. Uprawiał głównie twórczość wokalną i operową. W późniejszym okresie dla celów dramaturgicznych zaczął czerpać z bardziej nowoczesnych środków wyrazu.
Był autorem antologii pieśni Das zeitgenösische Lied (4 tomy, wyd. Moguncja 1969).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Stuttgarcie Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec