Sebayt – gatunek tłumaczony jako maksymy czy nauki, należący do popularnej w tamtych czasach literatury mądrościowej starożytnego Egiptu, zawierały pouczenia praktyczne i moralne skierowane do konkretnej osoby.
Nauki składały się zawsze z poniższych elementów: hipoteza wskazująca konkretnego adresata oraz okoliczności, w których powinno zastosować się naukę, dyspozycja, czyli informacja w jaki sposób należy postępować, sankcje informują o pozytywnych skutkach wynikających z zastosowania się do konkretnego pouczenia (lub w przypadku niezastosowania – negatywne).
Przykłady: Nauki Dua-Khety, Maksymy Wezyra Ptahhotepa, Rozmowa człowieka ze swoim Ba, Napomnienia Amenemopeta.
Przypisy
Kategoria:Literatura starożytnego Egiptu