Wenelin Jordanow Ganew (bułg. Венелин Йорданов Ганев; ur. 18 lutego 1880 w Ruse, zm. 25 marca 1966 w Sofii) – bułgarski polityk i prawnik, profesor prawa Uniwersytetu Sofijskiego, minister sprawiedliwości (1919), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 21. (1923–1927) kadencji.
Życiorys Syn kupca Jordana Ganewa i Smaragdy z d. Penewej. Kształcił się na uniwersytecie w Lipsku w latach 1897-1898, skąd przeniósł się na Uniwersytet Genewski, gdzie ukończył studia z zakresu filozofii, prawa i muzyki. W czasie studiów genewskich, w latach 1900-1901 redagował pismo radykalnych studentów macedońskich Efor. Po powrocie do kraju w 1908 otrzymał stanowisko docenta w katedrze filozofii prawa Uniwersytetu Sofijskiego. W latach 1914–1915 i 1916-1918 był dziekanem Wydziału Prawa stołecznej uczelni. W 1918 otrzymał tytuł profesora i kierownictwo katedry prawa handlowego. Od 1919 członek Bułgarskiej Akademii Nauk. Prowadził wykłady z zakresu filozofii prawa, prawa międzynarodowego, a także prawa handlowego, był autorem podręczników dla studentów.
W 1908 wstąpił do Partii Radykalno-Demokratycznej. W maju 1919 objął kierownictwo resortu sprawiedliwości w rządzie Teodora Teodorowa. Był członkiem delegacji bułgarskiej na rozmowy pokojowe, które toczyły się w Paryżu, a następnie w Neuilly-sur-Seine. W latach 1920–1922 był posłem Bułgarii w Paryżu. Od 1923 działał w Porozumieniu Demokratycznym. Był założycielem Ligi Obrony Praw Człowieka.
W 1941 zrezygnował z członkostwa w Bułgarskiej Akademii Nauk na znak protestu przeciwko zaangażowaniu Bułgarii w działania wojenne po stronie Niemiec. W 1944 jako niezależny polityk wszedł w skład władz Frontu Ojczyźnianego, a po przewrocie komunistycznym 9 września 1944 wszedł w skład Rady Regencyjnej przy carze Symeonie II, wspólnie z Todorem Pawłowem i Cwjatko Boboszewskim. Jako przeciwnik likwidacji opozycji przez Bułgarską Partię Komunistyczną, został zwolniony z Uniwersytetu Sofijskiego i internowany w Drjanowie. Zmarł w 1966 w Sofii, pochowany na stołecznym Cmentarzu Centralnym. 30 marca 1990 został pośmiertnie rehabilitowany i oczyszczony z zarzutów. thumb|240px|Tablica pamiątkowa na budynku w Sofii, w którym mieszkał Ganew
Prace naukowe 1921: Историческото развитие на търговското право 1923: Курс по търговско право 1925: Курс по обща теория на правото. Правно явление 1926: Систематически курс по несъстоятелността, т. I 1945: Стопанска действителност. Опит за една социологическа синтез 1959: Закон соудный людьмъ. Правно-исторически и правно-аналитични проучвания
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Bułgarscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Bułgarscy dyplomaci Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Internowani w latach 1945–1989 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ruse Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Internowani w Bułgarii