Fred Sym, właśc. Alfred Antoni Aleksander Sym (ur. 8 maja 1894 w Innsbrucku, zm. 14 sierpnia 1973 tamże) – polsko-austriacki muzyk, kompozytor i aktor.
Biografia Był synem polskiego leśnika Antoniego Syma i Austriaczki Julianny Anny z Seppich. Miał dwóch braci Ernesta (1893-1950) i Karola (1896–1941). Starszy z braci był biochemikiem, podczas II wojny światowej należał do Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej, dla której produkował materiały wybuchoweJ. Tropiło, Ernest Teofil Sym (1893-1950), weterynarz, biochemik, Polski Słownik Biograficzny, t. 46, Kraków 2009–2010, s. 225.. Młodszy, znany jako Igo Sym, był aktorem polskiego, austriackiego i niemieckiego kina, a w czasie okupacji współpracownikiem gestapo i wywiadu niemieckiego. Igo został zastrzelony w 1941 r. za kolaborację z nazistamiR. Włodek, Igo Sym (1896-1941), aktor filmowy, kabaretowy, teatralny, dyrektor teatru, Polski Słownik Biograficzny, t. 46, Kraków 2009–2010, ss. 226–229..
W czasie I wojny światowej Alfred był żołnierzem I Brygady Legionów Polskich, a następnie uczestnikiem obrony Lwowa (1918), wojny polsko-ukraińskiej (1919) i wojny polsko-sowieckiej (1920).
W 1921 r. ukończył Konserwatorium Lwowskie. W 1928 r. zagrał w filmie Janusza Stara Przeznaczenie, na podstawie powieści Leo Belmonta pod tym samym tytułem, wcielając się w rolę głównego bohatera, Zbyszka Mirskiego.
W 1932 ponownie wstąpił w szeregi Wojska Polskiego. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1937 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później, w tym samym stopniu, starszeństwie i lokatą, został przemianowany na oficera służby stałej i przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa kapelmistrzów. Od 1937 był kapelmistrzem orkiestryJ. Tropiło, Ernest Teofil Sym (1893-1950), weterynarz, biochemik, Polski Słownik Biograficzny, t. 46, Kraków 2009–2010, s. 226.. W marcu 1939 pełnił służbę w 32 Pułku Piechoty w Modlinie na stanowisku kapelmistrza.
Wziął udział w kampanii wrześniowej w 1939. Potem do marca 1941 r. przebywał w niewoli niemieckiej, z której uwolniono go na skutek interwencji brata Igona SymaL. Lawiński, Aczkolwiek, Londyn 1963, ss. 87–88.R. Niewiarowicz, Prawda o Igo Symie, „Tygodnik Powszechny” 1946, nr 14..
Po wojnie mieszkał w Austrii, gdzie zdobył sławę jako kompozytor muzyki poważnej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 20 grudnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Filmografia 1928: Przeznaczenie – jako Zbyszek Mirski
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Austriaccy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Innsbrucku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie kapelmistrze II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy kompozytorzy Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich