Utah scones – charakterystyczna dla kuchni amerykańskiej ze stanu Utah forma smażonych bułek maślanych, wyglądem przypominających smażony chleb tubylczych Amerykanów.
Charakterystyka Utah scones, po rozwałkowaniu ciasta, są smażone na głębokim tłuszczu na złoty kolor i serwowane z reguły z cukrem pudrem, miodem, zwykłym masłem, masłem miodowym, masłem miodowo-cynamonowym, dżemem lub świeżymi malinami. Rzadziej spotykane jest podawanie ich na słono. Wnętrze winno być miękkie, a skórka złocista i chrupiąca. Od zewnątrz może występować lukrowana polewa (np. z syropem klonowym). Są popularnym dodatkiem do popołudniowej herbaty. Podawane są częściej w restauracjach, niż nabywane w piekarniach. Najlepiej smakują gorące.
Nazwa, historia i odmiany Nazwa bułek pochodzi od szkockiego miasta Scone, ponieważ wypiek ma genezę angielską, jednak znacznie różni się od wersji spożywanej w Anglii i zwanej tam scones. Utah scones są bardzo podobne do sopaipillas, które mogą mieć nawet trzystuletnią tradycję i powstały w rejonie obecnego miasta Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. W tłumaczeniu z języka hiszpańskiego słowo sopa lub suppa odnosi się do chleba nasączonego olejem. W stanie Arizona podobny produkt nazywany jest chlebem Navajo. Wywodzi się on z 1860, kiedy to około 8000 indian Navajo zostało wypędzonych przez wojska amerykańskie i wysłanych do rezerwatu w Fort Sumner w stanie Nowy Meksyk. Rząd zapewnił plemieniu jedynie ograniczone produkty żywnościowe, w tym białą mąkę i smalec. Kobiety z plemienia Navajo maksymalnie wykorzystały to, co otrzymały, ostatecznie tworząc smażony chleb. Z biegiem lat taki chleb stał się podstawą drugiego dania zwanego indiańskim taco lub Navajo taco. Spożywany był z mielonym mięsem lub fasolą, siekaną sałatą, pomidorami, serem i zieloną papryką chili. Dla wielu mieszkańców Arizony indiańskie tacos są uważane za danie stanowe i stały się popularne na letnich targach i festiwalach.
Przypisy
Kategoria:Kuchnia amerykańska Kategoria:Utah Kategoria:Ciastka