Łukasz Paweł Berlicki (ur. 1976) – polski chemik, profesor Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys Łukasz Berlicki ukończył XIV Liceum Ogólnokształcące im. Polonii Belgijskiej we Wrocławiu. W okresie szkolnym był stypendystą Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W 2000 uzyskał tytuł magistra chemii na Uniwersytecie Wrocławskim (promotor – Ignacy Siemion) oraz magistra inżyniera informatyki na Politechnice Wrocławskiej (promotor – Jerzy Kisilewicz). W 2004 doktoryzował się z chemii organicznej na PWr na podstawie napisanej pod kierunkiem Pawła Kafarskiego rozprawy Projektowanie i synteza inhibitorów syntetazy glutaminy. W 2012 habilitował się na PWr, przedstawiając dzieło Projektowanie i analizowanie zależności struktura-aktywność inhibitorów ureazy i syntetazy glutaminy. W 2020 otrzymał tytuł profesora nauk ścisłych i przyrodniczychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja 2020 r. nr 115.4.2020 w sprawie nadania tytułu profesora ()..
Od 2004 zatrudniony na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, gdzie kieruje Katedrą Chemii Bioorganicznej. W latach 2009–2010 odbył roczny staż na Uniwersytecie w Ratyzbonie. Wypromował cztery doktorki.
Żonaty z Anną. Ojciec Jana (ur. 2006), Stanisława (2012) i Franciszka (2017).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Stypendyści Funduszu Zdolni Kategoria:Urodzeni w 1976 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu