thumb|W Sejmie razem z członkami koła poselskiego Europejscy Demokraci: Stanisławem Huskowskim, Jackiem Protasiewiczem i Michałem Kamińskim (2016) (ur. 4 lutego 1944 w Kałęczewie jako Stefan Myszkiewicz-Niesiołowski) – polski polityk, entomolog i nauczyciel akademicki, profesor nauk biologicznych, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL. Poseł na Sejm X, I, III, VI, VII i VIII kadencji (1989–1993, 1997–2001, 2007–2019), w latach 2005–2007 senator VI kadencji, w latach 2007–2011 wicemarszałek Sejmu VI kadencji.
Życiorys Wykształcenie i działalność naukowa W 1966 ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego i podjął następnie pracę jako pracownik naukowy tej instytucji. W 1979 uzyskał stopień doktora nauk biologicznych, a w 1990 stopień doktora habilitowanego. W 2005 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk biologicznych. Jako nauczyciel akademicki związany z macierzystą uczelnią, został profesorem w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu entomologii.
Działalność publiczna do 1989 Podczas studiów był uczestnikiem duszpasterstwa akademickiego. W 1965 został współzałożycielem (wraz z Andrzejem Czumą, Benedyktem Czumą, Marianem Gołębiewskim i Emilem Morgiewiczem) konspiracyjnej organizacji Ruch. W latach 1968–1970 uczestnik akcji wynoszenia z instytucji państwowych sprzętu poligraficznego do wydawania podziemnego „Biuletynu”, gdzie był autorem tekstów o tematyce historycznej. W 1965 namalował słowo „Katyń” na pomniku przyjaźni polsko-radzieckiej w Łodzi, w sierpniu 1968 zrzucił tablicę z płaskorzeźbą Włodzimierza Lenina ze szczytu Rysów w Tatrach, a w 1970 był pomysłodawcą podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie.
W czerwcu 1970 został aresztowany w związku z oskarżeniem o przygotowania do obalenia przemocą ustroju PRL. 23 października 1971 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie na karę 7 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w zakładzie karnym w Barczewie. 24 września 1974 zwolniony został na mocy amnestii. W grudniu 1975 został sygnatariuszem listu do Sejmu PRL przeciwko proponowanym zmianom w Konstytucji PRL. Od 1977 działał w ROPCiO, publikował teksty w niezależnym piśmie „Opinia”.
Od września 1980 należał do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, był członkiem Komitetu Założycielskiego na Uniwersytecie Łódzkim, a w 1981 przewodniczącym komisji uczelnianej związku. W maju 1981 był delegatem na I WZD Regionu Ziemia Łódzka. Współzałożyciel, autor i redaktor pisma związkowego „Solidarność Ziemi Łódzkiej”.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce został internowany w ośrodku odosobnienia w Jaworzu, a następnie w Darłówku. 26 listopada 1982 został zwolniony z internowania. Później prowadził wykłady i prelekcje w kościołach, publikował także w pismach podziemnych: „Antyk”, „Kurs”, „Biuletyn Uniwersytetu Łódzkiego”, „Prześwit”, „Tygodnik Mazowsze”.
W związku ze swoją działalnością opozycyjną w latach 1970–1973, 1974–1986 i 1986–1987 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.
Działalność publiczna od 1989 mały|Stefan Niesiołowski (pierwszy z lewej) w Kancelarii Senatu podczas zaprzysiężenia Bronisława Komorowskiego na prezydenta RP (2010) Był współzałożycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, od początku zasiadając w jego władzach naczelnych. W sejmie kontraktowym wspólnie z Markiem Jurkiem i Janem Łopuszańskim współtworzył charakterystyczny wizerunek tej partii. Wystąpił ze Zjednoczenia w 2001, w tym samym roku krótko związany był z Przymierzem Prawicy. W 2003 wraz ze Zbigniewem Romaszewskim i Janem Rulewskim współtworzył ugrupowanie Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość.
Był posłem trzech kadencji – w latach 1989–1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego, w latach 1991–1993 z ramienia Wyborczej Akcji Katolickiej i w latach 1997–2001 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, kiedy przewodniczył zespołowi chrześcijańsko-narodowemu w ramach klubu parlamentarnego AWS, który skupiał posłów i senatorów ZChN. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”. W wyborach parlamentarnych w 2001 kandydował ponownie na posła z poparciem Ruchu Społecznego AWS, jednak Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy nie uzyskała mandatów w Sejmie.
W 2005 został wybrany na senatora z okręgu łódzkiego z rekomendacji Platformy Obywatelskiej (startował jako bezpartyjny, następnie wstąpił do PO). PO zgłaszała jego kandydaturę na wicemarszałka Senatu, jednak została ona odrzucona w tajnym głosowaniu. W trakcie VI kadencji Senatu pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu lubuskim 69 385 głosów. 6 listopada 2007 został wybrany wicemarszałkiem Sejmu, otrzymując 292 głosy poparcia przy 158 głosach sprzeciwu. Objął również funkcję przewodniczącego Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego.
W wyborach w 2011 został wybrany na posła VII kadencji, otrzymując w okręgu lubuskim 36 993 głosy. W 2015 również z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 29 304 głosy). We wrześniu 2016 wystąpił z PO, współtworząc koło poselskie i stowarzyszenie Europejscy Demokraci, które w listopadzie tego samego roku współtworzyło Unię Europejskich Demokratów. W 2017 zasiadł w zarządzie krajowym tej partii, a w lutym 2018 w federacyjnym klubie poselskim PSL-UED (po rozwiązaniu koła UED), przekształconym w lipcu 2019 w klub PSL-Koalicja Polska. Wszedł w skład Komitetu Wspierania Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.
W styczniu 2019 prokurator Prokuratury Krajowej wystąpił o uchylenie politykowi immunitetu w związku z zamiarem przedstawienia mu zarzutów dokonania przestępstw korupcyjnych z lat 2013–2015. Stefan Niesiołowski zrzekł się immunitetu i zaprzeczył popełnieniu zarzuconych mu w kwietniu tego samego roku czynów (mających polegać na przyjmowaniu i żądaniu korzyści osobistych oraz majątkowych od znanych mu przedsiębiorców). Nie wystartował w wyborach parlamentarnych w 2019 i ogłosił zakończenie swojej aktywności politycznej. W czerwcu 2022 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi nieprawomocnie uniewinnił polityka od wszystkich zarzucanych mu czynów. We wrześniu 2023 Sąd Okręgowy w Łodzi nie uwzględnił apelacji prokuratora i utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, co prawomocnie zakończyło postępowanie w sprawie.
W lutym 2025 powrócił do Platformy Obywatelskiej, zostając członkiem nowo utworzonego koła PO Łódź Centrum. W 2026 wszedł w skład działającej przy wojewodzie łódzkim Wojewódzkiej Rady Konsultacyjnej ds. Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych w Łodzi.
Życie prywatne Jego dziadek Bronisław Łabędzki został w 1905 zesłany na Syberię za organizowanie strajku szkolnego. Wuj Tadeusz Łabędzki był jednym z przedwojennych przywódców Młodzieży Wszechpolskiej, został zabity w 1946 przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w czasie przesłuchania. Ojcem Stefana Niesiołowskiego był Janusz Myszkiewicz-Niesiołowski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, a także żołnierz Armii Krajowej. Jego matką była Halina z domu Łabędzka. Brat Marka, który również był działaczem opozycji w okresie PRL. Nosił po ojcu podwójne nazwisko Myszkiewicz-Niesiołowski, które formalnie zmienił w 2010.
W 1975 zawarł związek małżeński z okulistką Anną Królikowską, z którą ma córkę Joannę.
Wyniki wyborcze Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 1989 Komitet Obywatelski „Solidarność” Sejm X kadencji nr 63 42 495 (64,53%) 1991 Wyborcza Akcja Katolicka Sejm I kadencji nr 4 25 043 (2,59%) 1993 Katolicki Komitet Wyborczy „Ojczyzna” Sejm II kadencjinr 27 11 885 (2,60%) 1997 Akcja Wyborcza Solidarność Sejm III kadencji 17 455 (4,02%) 2001 Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy Sejm IV kadencji nr 9 2972 (0.89%) 2005Platforma Obywatelska Senat VI Kadencji nr 9 65 342 (22,15%) 2007 Sejm VI Kadencji nr 8 69 385 (17,60%) 2011 Sejm VII Kadencji 36 993 (11,12%) 2015 Sejm VIII Kadencji 29 304 (8,46%)
Odznaczenia i wyróżnienia Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1989, nadany przez prezydenta RP na uchodźstwie Krzyż Wolności i Solidarności – 2017, nadany przez prezydenta RP Andrzeja Dudę (odmówił jego przyjęcia) Wielka Wstęga Orderu Lśniącej Gwiazdy – 2009, Republika Chińska Złoty Krzyż Honorowy Bundeswehry – 2014, Niemcy Odznaka „Za Zasługi dla Miasta Łodzi” – 2026
Wyróżnienia W 2007 został laureatem plebiscytu programu Szkło kontaktowe emitowanego w TVN24, otrzymując „Lustro Szkła Kontaktowego”. W 2013 na jego cześć został nazwany gatunek muchówki, Suillia niesiolowskii, odkryty przez Andrzeja Józefa Woźnicę.
Publikacje „Ruch” przeciw totalitaryzmowi (pod pseudonimem Ewa Ostrołęcka), Niezależna Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1985. Wysoki brzeg, „W Drodze”, Poznań 1989. Spojrzenie na Amerykę, „Kurs”, Warszawa-Łódź 1990. Niemieccy przeciwnicy Hitlera, Liber, Łódź 1995. Meszki (Simuliidae, Diptera) (współautor Ewa Bokłak), Wyd. UŁ, Łódź 2001. W wolnej III Rzeczypospolitej. Wybór tekstów prasowych 1990–2001, „Apla”, Łódź 2001. Muchówki (Diptera), wujkowate (Empididae: Hemerodromiinae, Clinocerinae), Wyd. UŁ, Łódź 2005. Nie walczyliśmy na próżno, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa 2009.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Amnestionowani przez władze komunistyczne w Polsce Kategoria:Członkowie i współpracownicy KOR Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Działacze KIK Kategoria:Działacze ROPCiO Kategoria:Działacze Ruchu Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za Zasługi dla Miasta Łodzi” Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Honoru Bundeswehry w Złocie Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Politycy Przymierza Prawicy Kategoria:Politycy Unii Europejskich Demokratów Kategoria:Politycy Stronnictwa Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość Kategoria:Politycy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego Kategoria:Polscy dipterolodzy Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Zielona Góra Kategoria:Senatorowie z województwa łódzkiego (od 2001) Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Senatorowie VI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Więźniowie więzienia w Barczewie