Piotr Jan Kossacki (ur. 1970) – polski fizyk specjalizujący się w doświadczalnej fizyce ciała stałego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys
Piotr Kossacki uczył się w klasie o profilu matematyczno-fizycznym XLV Liceum Ogólnokształcącego im. Romualda Traugutta w Warszawie (1985–1989). Był wówczas stypendystą Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Zajął IV (1987) oraz I miejsce (1988, 1989) na Olimpiadzie Fizycznej. Jako reprezentant Polski zdobywał brązowy (1987) oraz srebrne (1988, 1989) medale na międzynarodowej olimpiadzie fizycznejXXXVII Olimpiada Fizyczna (1987/88) – Lista Laureatów [dostęp 2026-06-29].. W 1988 dostał nadto specjalną nagrodę za najlepsze rozwiązanie zadania eksperymentalnego. Następnie ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Na III roku przyznano mu grant na prowadzenie prac badawczych. W 1998 doktoryzował się z fizyki eksperymentalnej. Jego promotorem był Jan Gaj. W 2006 habilitował się na UW w specjalności fizyka ciała stałego na podstawie dzieła Dynamika i oddziaływania stanów ekscytonowych w studiach kwantowych (Cd, Mn)Te. W 2012 otrzymał tytuł profesora nauk fizycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lipca 2012 r. nr 115-9-12 w sprawie nadania tytułu profesora ()..
Od 1998 zawodowo związany z Zakładem Fizyki Ciała Stałego Instytutu Fizyki Doświadczalnej macierzystego wydziału. Został zastępcą dyrektora, a następnie dyrektorem Instytutu Fizyki Doświadczalnej im. Stefana Pieńkowskiego. Specjalizuje się w badaniach właściwości magnetycznych i optycznych nanostruktur półprzewodnikowych, w tym magnetyzmem metalicznych materiałów amorficznych, układów niskowymiarowych (kropki kwantowe, heterostruktury i studnie kwantowe), nanoalotropami węgla oraz półprzewodnikowymi materiałami warstwowymi z grupy dichalogenków metali przejściowych.
Odbywał staże naukowe m.in. w Swiss Federal Institute of Technology w Lozannie oraz w Laboratorium Silnych Pól Magnetycznych w Grenoble. Od 1990 należał do komitetu głównego Olimpiady Fizycznej, a w 2011 został jego przewodniczącym. Sekretarz Komitetu Fizyki Polskiej Akademii Nauk. Wśród wypromowanych przez niego doktorów znaleźli się: , i .
Nagrody
Nagroda im. Stefana Pieńkowskiego (2000) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za pracę habilitacyjną (2008) Nagroda Naukowa im. Wojciecha Rubinowicza za osiągnięcia w dziedzinie półprzewodników półmagnetycznych (2012) Nagroda Specjalna Polskiego Towarzystwa Fizycznego za zasługi w promowaniu młodych talentów fizycznych (2019)Nagrody Polskiego Towarzystwa Fizycznego w roku 2019 Foton 145, lato 2019, s. 47 [dostęp 2026-06-29].
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Fizyki PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Polscy fizycy ciała stałego Kategoria:Stypendyści Funduszu Zdolni Kategoria:Urodzeni w 1970