mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 136 na język polski z 1922 przez Jana Kasprowicza.
Sonet 136 (incipit IF thy ſoule check thee that I come ſo neere) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, kontynuuje we frywolny sposób zabiegi o seksualną akceptację ze strony Czarnej Damy. Czyni to nie tylko tworząc kalambury słowne przy użyciu słowa will, które w tym sonecie może mieć siedem znaczeń: pragnienie osoby lub rzeczy, cielesne pożądanie lub tęsknota seksualna, czasownik posiłkowy oznaczający czas przyszły, premedytacja lub determinacja, potoczne określenie męskiego organu płciowego, potoczne określenie żeńskiego organu płciowego oraz zdrobnienie od imienia William, ale również w oparciu o słowa coś () oraz nic ().
Polskie przekłady Sonety 135 i 136 zostały uznane za nieprzetłumaczalne przez ks. Marię Sułkowską oraz Władysława Tarnawskiego, ze względu na grę słów w języku angielskim wokół słowa will, niemożliwą do oddania w języku polskim. 1922 Łaje cię dusza, żem tak blisko przy niej, Jan Kasprowicz 1968 Żeby mi za złe brała, że sięgam zbyt blisko, Marian Hemar 1979 Jeśli mnie łaje twoja ślepa dusza, Maciej Słomczyński 2011 Jeśli dusza cię złaje, żeś mnie dopuściła, Stanisław Barańczak 2015 Gdy cię „ja” twoje za mą bliskość zgani Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a