Johannes „Hans” Schlemmer (ur. 18 stycznia 1893 w Nesselwang, zm. 26 czerwca 1973 w Bad Kreuznach) – niemiecki wojskowy, generał oddziałów górskich.
Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej w dniu 1 sierpnia 1913 roku, podobnie jako jego starszy brat Ernst (późniejszy generał Wehrmachtu), wstąpił na ochotnika do armii bawarskiej. Wstąpił do 2 batalionu pionierów jako kandydat na oficera. W 1914 roku jako podoficer-kandydat na oficera przeniesiony został do 5 pułku artylerii polowej, w składzie którego uczestniczył w I wojnie światowej. Był tam kolejno dowódcą plutonu i baterii. Wojnę zakończył w stopniu porucznika.
Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Początkowo był oficerem w 23 pułku artylerii, a po utworzeniu Reichswehry, został oficerem w 7 oddziale jazdy w Monachium. Następnie pełnił służbę w 7 oddziale sanitarnym i 4 szwadronie jazdy. W 1925 roku został dowódcą 4 baterii 7 pułku artylerii. Od 1926 do 1930 roku studiował w Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu, po ukończeniu której otrzymał tytuł inżyniera dyplomowanego. Po dojściu do władzy Hitlera, w 1934 roku przeszedł do Ministerstwa Reichswehry, gdzie był szefem grupy w Biurze Uzbrojenia. W lutym 1938 roku został przeniesiony do OKH, lecz w związku z aferą Blomberga-Fritscha, został przeniesiony do 111 pułku artylerii górskiej i 10 października 1938 roku został dowódcą III dywizjonu tego pułku.
Na czele III dywizjonu artylerii 111 pułku artylerii uczestniczył w ataku na Polskę w 1939 roku. 25 września został dowódcą 7 pułku artylerii. Po zakończeniu walk w Polsce wraz z pułkiem przerzucony został na zachód i wziął udział w kampanii francuskiej w maju 1940 roku.
W marcu 1941 roku został dowódcą 148 Dowództwa Artylerii (Arko 148) i na jego czele wziął udział w ataku na ZSRR w 1941 roku, następnie brał udział w walkach na froncie wschodnim. W dniu 12 grudnia 1941 roku został dowódcą 134 Dywizji Piechoty, dywizją tą dowodził do lutego 1944 roku. W tym czasie dywizja walczyła na froncie wschodnim. Potem znajdowała się w rezerwie Naczelnego Dowództwa. Następnie w okresie kwiecień-maj 1944 roku dowodził VIII Korpusem Armijnym.
Następnie został przeniesiony na teren Włoch, gdzie 2 czerwca 1944 roku został dowódcą LXXV Korpusu Armijnego. Ten korpus brał udział w walkach na terenie Włoch. Dowodził tym korpusem do momentu kapitulacji wojsk niemieckich we Włoszech w dniu 2 maja 1945 roku i dostał się do niewoli amerykańskiej. W obozie jenieckim przebywał do 17 lipca 1947 roku.
Awanse podporucznik (Leutnant) (06.12.1914) porucznik (Oberleutnant) (22.08.1918) kapitan (Hauptmann) (01.06.1926) major (Major) (01.08.1934) podpułkownik (Oberstleutnant) (01.03.1937) pułkownik (Oberst) (01.08.1939) generał major (Generalmajor) (10.03.1942) generał porucznik (Generalleutnant) (01.01.1943) generał oddziałów górskich (General der Gebirgstruppe) (09.11.1944)
Odznaczenia Krzyż Rycerski z Liśćmi Dębu (18.01.1944) Krzyż Rycerski (21.04.1942) Złoty Krzyż Niemiecki (23.01.1942) Krzyż Żelazny kl. I (17.12.1916) Okucia do Krzyża Żelaznego kl. I (25.05.1940) Order Zasługi Wojskowej z mieczami i koroną Krzyż Żelazny kl. II (09.11.1914) Okucia do Krzyża Żelaznego kl. II (25.10.1939) Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 (18.08.1942) Krzyż Honorowy z mieczami Czarna Odznaka za Rany
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niemieckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1973