Neobisnius – rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.
Chrząszcze o bardzo smukłym ciele. Głowę mają silnie punktowaną, mocno z tyłu zwężoną, zaopatrzoną w małe oczy, krótkie i krępe czułki o drugim członie nie szerszym niż trzeci oraz głaszczki wargowe o wrzecionowatym, zaostrzonym u szczytu ostatnim członie. Szyja jest nie szersza niż połowa szerokości głowy. Przedplecze jest wydłużone, o bokach prawie równoległych, przednich kątach prostych, tylnych kątach zaokrąglonych, a powierzchni, z wyjątkiem szerokiej linii wzdłuż środka, silnie punktowanej. Epipleury przedtułowia mają górne krawędzie przed środkiem długości silnie ku dołowi wygięte. Pokrywy są znacznie szersze od przedplecza i mniej więcej tak szerokie jak odwłok, o bokach prawie równoległych. Samce mają trzy początkowe człony stóp przednich odnóży rozszerzone a odwłok z trójkątnym wykrojeniem pośrodku tylnego brzegu szóstego sternitu.
Przedstawiciele rodzaju występują w krainach: palearktycznej, nearktycznej, orientalnej, australijskiej i etiopskiej z Madagaskarem włącznie. W Polsce stwierdzono 4 gatunki (zobacz też: kusakowate Polski)
Rodzaj ten został wprowadzony w 1895 roku przez Ludwiga Ganglbauera. Należą doń 72 opisane gatunki:
Przypisy
Kategoria:Kusaki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1895 roku