– chramW piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”. shintō w Tokio, w dzielnicy Kita, w Japonii.
Historia i opis Chram powstał ku czci pięciu tzw. książęcych kami: Izanami i Izanagi, Amaterasu, Hayatama i Yamano. Trzy pierwsze kami są patronami małżeństw, rodziny i szczęśliwych związków i z tego powodu chram odwiedzają głównie nowożeńcy i kobiety w ciąży. Być może miejsce kultu istniało tu już w starożytności, jednak pierwsza wzmianka o chramie Ōji pochodzi z 1322.
W 1591 siogun Ieyasu Tokugawa nadał chramowi rangę ważnego sanktuarium. Kolejne rozbudowy nastąpiły w 1634, 1703, 1782 i 1820. W 1737 chram otoczono rozległym ogrodem z drzewami wiśni.
W 1868 chram Ōji został wybrany jako jeden z 10 chramów chroniących Tokio przed złymi wpływami demonów. II wojna światowa przyniosła zniszczenie chramu i otaczającego go parku. Ocalało tylko jedno drzewo, ponad 600-letni miłorząb (pomnik przyrody). Odbudowa chramu trwała od 1959 do 1982. Powstał honden w ozdobnym stylu gongen-zukuri, pomalowany na czarno z dekoracyjnymi złoceniami.
W chramie odbywają się przedstawienia dengaku.
Znajduje się tutaj bardzo rzadki w Japonii niewielki chram Seki-jinja ku czci archaicznego kami Semimaru, patrona włosów, peruk oraz muzyki i sztuki.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Chramy shintō w Tokio Kategoria:Kita (Tokio)