thumb|Związek Niemiecki, konfederacja państw i wolnych miast niemieckich, istniejąca w latach 1815–1866 Konfederacja państw – związek państw oparty na umowie międzynarodowej w celu prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej. Z reguły nie ma scentralizowanej władzy. Państwa tworzące konfederację pozostają suwerennymi podmiotami prawa międzynarodowego.
Państwa przystępują do konfederacji w celu zacieśnienia współpracy i obrony wspólnych interesów. Każde z państw godzi się na ograniczenie własnej suwerenności i przekazuje część własnych uprawnień wspólnej władzy konfederacji. Najczęściej są to kwestie bezpieczeństwa zewnętrznego i polityki zagranicznej. Podmioty wchodzące w skład konfederacji zachowują większość uprawnień dotyczących polityki wewnętrznej. Podmioty są w tym zakresie autonomiczne i nie mogą ingerować w swoje wewnętrzne stosunki.
Konfederacja bardzo często jest nietrwała i niestabilna. Rozpada się na odrębne państwa, lub współpraca ulega dalszemu zacieśnieniu i ewolucji ku federacji.
Przykłady Unia Europejska - jest ona specyficznym podmiotem stosunków międzynarodowych i posiada cechy zarówno organizacji międzynarodowej, jak i konfederacji czy nawet federacji) Święte Cesarstwo Rzymskie (962-1806) Związek Reński (1806–1813) Związek Niemiecki (1815–1866) Konfederacja Kanady (1867) Szwajcaria (1291-1848; współczesna Szwajcaria jest państwem federacyjnym choć tradycyjnie zachowała oficjalną nazwę Konfederacja Szwajcarska) Unia Afrykańskich Stanów (1958–1962) Zjednoczone Państwa Arabskie (1958–1961) Konfederacja Senegambii (1982–1989)
Mimo nazwy, taką konfederacją nie była Konfederacja Granady (1858–1863) ani Skonfederowane Stany Ameryki (1861–1865)
Przypisy
Bibliografia
Zobacz też
federacja
Linki zewnętrzne Współczesny konfederalizm europejski
Kategoria:Prawo konstytucyjne Kategoria:Terytorium w prawie międzynarodowym