Symfonia pastoralna (fr. La symphonie pastorale) – francuski melodramat z 1946 roku w reżyserii Jeana Delannoy. Zdjęcia kręcono w szwajcarskim kantonie Vaud.

Fabuła W maleńkiej alpejskiej wsi umiera stara kobieta. Wezwany do umierającej miejscowy pastor, zastaje w ubogiej chałupie kilkuletnią dziewczynkę – na wpół zdziczałą, niewidomą kalekę. Aby oszczędzić jej losu sieroty zabiera ją do swego domu. Po latach dziewczynka imieniem Gertruda wyrasta na piękną kobietę. Jest oczkiem w głowie pastora, oddaną mu bez reszty wychowanicą. Z czasem uczucia pastora do młodej dziewczyny zaczynają być czymś więcej niźli tylko rodzicielską miłością. Wkrótce w domu pastora zjawia się jego syn – Jacques, który zakochuje się w pięknej dziewczynie. Pastor nie chce zaakceptować tego związku, boi się stracić Gertrudę i zdaje sobie sprawę, że jej kalectwo wyklucza ją z normalnego życia. Sytuacja zmienia się, gdy Gertruda przechodzi udaną operację oczu i odzyskuje wzrok. Ale również wtedy pastor nie zgadza się na ślub dwojga młodych ludzi. Cała sytuacja przekształca się w poważny konflikt rodzinny. Gertruda uważając, że to ona jest jego powodem i nie widząc wyjścia z trudnej sytuacji, popełnia samobójstwo, tonąc w górskiej rzece.

Obsada aktorska Pierre Blanchar – pastor Martens Jean Desailly – Jacques Martens Michele Morgan – Gertruda Line Noro – żona pastora Jacques Louvigny – Casteran Mona Dol - siostra Claire Rosine Luguet – Charlotte Martens Andree Clement – Piette Robert Demorget – młody Jacques Albert Glado – Paul Martens Florence Briere – przyjaciółka Gertrudy Germaine Michel – kobieta w domu na farmie Helene Dassonville – panna de la Grange i inni.

O filmie Kolejny film Jeana Delannoya – jednego z czołowych reżyserów kina francuskiego połowy XX w. – spotkał się z życzliwym przyjęciem krytyków. Na 1. MFF w Cannes otrzymał trzy nagrody: dla najlepszego filmu, za najlepszą rolę kobiecą dla Michele Morgan i za oprawę muzycznąOficjalna strona festiwaluNa festiwalu filmowym w Cannes w 1946 nie przyznawano jeszcze Złotej Palmy i formalnego Grand Prix dla najlepszego filmu. Symfonia, wraz z dziesięcioma innymi filmami, otrzymała równorzędną nagrodę za najlepszą reżyserię (zob. ). Po latach obraz uznawano za dzieło "wskrzeszające na ekranie najcenniejsze walory klasycznej szkoły francuskiego kina". Cieszył się również sporym powodzeniem pośród publicznościKornatowska..., s. 51.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuskie filmy z 1946 roku Kategoria:Francuskie melodramaty Kategoria:Filmy kręcone w kantonie Vaud Kategoria:Filmy o niewidomych