Milica Pejanović-Đurišić, cyr. Милица Пејановић Ђуришић (ur. 27 kwietnia 1959 w Nikšiciu) – czarnogórska polityk i naukowiec, w latach 2012–2016 minister obrony Czarnogóry. Od 2018 roku stały reprezentant Czarnogóry w ONZ.
Kariera polityczna Pejanović Đurišić była aktywnym członkiem Związku Komunistów Jugosławii. W styczniu 1989 roku została członkiem komitetu, który obalił rząd po rewolucji antybiurokratycznej. W 1997 roku, kiedy w Demokratycznej Partii Socjalistycznej rozpoczął się rozłam, początkowo popierała Momira Bulatovicia, później jednak przeszła na stronę Milo Đukanovicia.
Po tych wydarzenia została dyrektorem Crnogorskiego Telekomu. Próbowała przeprowadzić prywatyzację operatora w 2001 roku, która jednak się nie udała. Opozycja oskarżała ją o korupcję w związku z próbą prywatyzacji, jednak nie była w stanie udowodnić tego w sądzie.
W 2012 roku została ministrem obrony w rządzie Dukanovicia, zastępując na stanowisku Boro Vučinicia. Podczas okresu kierowania przez nią ministerstem, Czarnogóra otrzymała zaproszenie do dołączenia do NATO.
Kariera naukowa Milica Pejanović-Đurišić ukończyła studia licencjackie z elektroniki i telekomunikacji na Uniwersytecie Czarnogóry w Podgoricy. Następnie w 1984 uzyskała tytuł magistra na Uniwersytecie w Belgradzie na kierunku telekomunikacja. W 1987 uzyskała stopień doktora na tej samej uczelni. Jej praca doktorska dotyczyła analizy wydajności cyfrowych mobilnych systemów radiowych.
Od 1998 jest profesorem na wydziale inżynierii elektrycznej Uniwersytetu Czarnogóry.
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil Milicy Pejanović-Đurišić na stronie Uniwersytetu Czarnogóry, na którym znajduje się m.in. lista jej publikacji naukowych
Kategoria:Czarnogórscy ministrowie obrony Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Czarnogóry Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Nikšiciu Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Politycy Związku Komunistów Czarnogóry Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Czarnogóry