Robert Piotr Hołyst (ur. 1963) – polski fizyk i nauczyciel akademicki, profesor nauk chemicznych w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk. , specjalizujący się w zakresie termodynamiki i fizyki statystycznej, fizykochemii miękkiej materii oraz reakcjach biochemicznych zachodzących w żywych komórkach.
Życiorys Ukończył studia fizyki teoretycznej w 1986 na Uniwersytecie Warszawskim. Otrzymał stopień naukowy doktora w 1989. 29 marca 1993 habilitował się na podstawie rozprawy zatytułowanej Struktura cienkich błon smektycznych. Dnia 16 lutego 1998 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych. Jest zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk oraz, do roku 2011, pracował w Katedrze Chemii Wydziału Matematycznego i Przyrodniczego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Współzałożyciel Szkoły Nauk Ścisłych (1994), w której pełnił funkcję prorektora w latach 1994-1996 – placówka ta została częścią Wydziału Matematyczno Przyrodniczego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W latach 2011–2015 był dyrektorem Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk, który zreformował, wprowadzając płaską strukturę zarządzania, opartą na grupach badawczych i swobodzie działania młodych liderów.
Jest współautorem 300 publikacji, cytowanych 8500 razy (h=50 wg Google Scholar), trzech podręczników termodynamiki (w tym Springer-Verlag 2012) i 45 wynalazków. Współpracował z firmami Unilever, Samsung i Mitsui Chemicals. Współzakładał trzy start-upy (w tym Scope Fluidics (2010) i Curiosity Diagnostics (2012)). Był promotorem ponad 30 doktoratów i opiekunem 30 staży podoktorskich. Wygłaszał wykłady w renomowanych ośrodkach akademickich, w tym na Harvardzie, w Broad Institute of Harvard and MIT, Yale, Princeton, MIT, Oksfordzie, Cambridge, Ecole Normale, w Instytutach Maxa Plancka, a także w Chinach, Japonii, Rosji, Korei Południowej, Kanadzie. Pomysłodawca konkursów naukowych „Złoty Medal Chemii” i „Dream Chemistry Award”.
W 2004 roku został odznaczony Złotym Krzyżem ZasługiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ()..
Tematyka badawcza Prowadzi badania na styku fizyki statystycznej, chemii materiałowej i biologii komórki. Odkrył zasadę rządzącą dyfuzją we wnętrzu żywych komórek i w płynach złożonych, uogólnił wzór Einsteina na współczynnik dyfuzji (wspólnie z Karolem Makuchem i Tomaszem Kalwarczykiem), stworzył opis stanów nierównowagowych w ramach globalnej termodynamiki (wspólnie z Karolem Makuchem), podał (wspólnie z Markiem Litniewskim) wzory na szybkość parowania cieczy, wykazując niepoprawność wzorów Hertza-Knudsena i Maxwella. Opisał wspólnie z Olgierdem Cybulskim podział przestrzeni na podstawie wartości własnych Laplasjanu. Wraz z Wojciechem Góździem odkrył nowe o wysokim genusie.
Życie prywatne Syn Brunona.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego