thumb|Panorama Beskidu Śląskiego na wysokości Ciśca mały|Widok na Beskid Śląski ze stoków Kamiennego mały|Widok z Małego Skrzycznego mały|Pasmo Klimczoka i Szyndzielni mały|Pasmo Równicy thumb|Skrzyczne thumb|Malinowska Skała thumb|Skała Mur na Magurce Wiślańskiej thumb|Brenna thumb|Hala Ostre thumb|Widok na Czantorię Wielką z Kotarza thumb|Widok na pasmo Czantorii z okolic wsi Nydek thumb|Beskid Śląski – widok z Baraniej Góry thumb|Widok na Błatnią z Doliny Wapienicy thumb|Barania Góra thumb|Kościół św. Barbary w Bielsku-Białej thumb|Wieża widokowa na szczycie Baraniej Góry; szczyt jest węzłem szlaków mały|Główny grzbiet Pasma Baraniej Góry i Skrzycznego Beskid Śląski (, czasem również Těšínské Beskydy, 513.45) – pasmo górskie, stanowiące część Beskidów Zachodnich. Jest mezoregionem wchodzącym w skład prowincji Karpat Zachodnich. Najwyższymi szczytami Beskidu Śląskiego są Skrzyczne (1257 m) i Barania Góra (1215 m), natomiast dla części czeskiej Czantoria Wielka (995 m).
Położenie Beskid Śląski graniczy z Beskidem Morawsko-Śląskim na zachodzie, Beskidem Żywieckim na południowym wschodzie, Kotliną Żywiecką na wschodzie, Beskidem Małym na północnym wschodzie i Pogórzem Śląskim na północy.
Do 1968 roku góry leżące na zachód od rzeki Olzy zaliczano do Beskidu Śląskiego, potem zaś wyodrębniono je jako Beskid Morawsko-Śląski. Granicą pomiędzy Beskidem Śląskim a Morawsko-Śląskim jest Przełęcz Jabłonkowska oraz doliny spływającego spod przełęczy na północ potoku Osetnica (czes. Ošetnice) i rzeki Olzy.
Na terenie Słowacji granicą między Beskidem Śląskim a Beskidem Żywieckim (w nomenklaturze słowackiej: Beskidami Kisuckimi) jest spływająca spod Przełęczy Zwardońskiej Skaliczanka (Skaliťanka), w dolnym biegu nosząca nazwę Čierňanki.
Na terenie Polski granicą pomiędzy Beskidem Śląskim a Beskidem Żywieckim jest Przełęcz Zwardońska, potok Czerna, a następnie Soła. Granicą pomiędzy Beskidem Śląskim a Beskidem Małym jest Brama Wilkowicka, a dalej na północy rzeka Biała. Pomiędzy Bramą Wilkowicką a doliną Soły poniżej Węgierskiej Górki Beskid Śląski sąsiaduje od wschodu z Kotliną Żywiecką.
Biorąc pod uwagę krainy historyczne, większa część Beskidu Śląskiego (części zachodnia, centralna i północna) wchodzi w obszar Śląska Cieszyńskiego. Części wschodnia i południowo-wschodnia to tereny Małopolski (a konkretniej tzw. ziemi żywieckiej lub Żywiecczyzny). Zupełnie niewielki fragment południowy (na południe od głównego wododziału karpackiego) wchodził w skład tzw. ziemi czadeckiej.
W nowej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski wyłączono z Beskidu Śląskiego region Międzygórza Jabłonkowsko-Koniakowskiego.
Klimat Beskid Śląski, podobnie jak całe Beskidy Zachodnie charakteryzuje się opadami wynoszącymi od 800 do 1200 mm rocznie i dużym zaśnieżeniem w miesiącach zimowych. Największy wpływ na kształtowanie się pogody wywierają masy powietrza polarno-morskiego z przeważającym wiatrem zachodnim.
Temperatura powietrza obniża się wraz ze wzrostem wysokości n.p.m. stopniowo ku południowemu wschodowi. Średnia roczna temperatura waha się od 5,4 C w partiach grzbietowych do 8,5 C w dolinie rzeki Olzy. Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń, natomiast najcieplejszym jest lipiec. Istotnym czynnikiem klimatycznym jest silny wiatr, który jest łagodzony przez otaczające góry. W porze wiosny i jesieni wieje tu wiatr halny. W partiach szczytowych Baraniej Góry, Równicy i Czantorii przeważają wiatry zachodnie i północno-zachodnie.
W okolicy Istebnej wiatrów zachodnich jest mniej, dlatego też notuje się tu mniejszą ilość opadów atmosferycznych. Wyższe partie, ponad 1000 m n.p.m. notują mniejszą liczbę dni z deszczem, opad spada tu w większej ilości jednorazowo, natomiast w niższych partiach liczba dni z deszczem jest większa.
Na największe opady, często w postaci nawalnej, narażone są północne i północno-zachodnie skraje grupy górskiej. W połowie września 2024 r. na północnej krawędzi grupy w ciągu 6 godzin spadło od 101,2 mm deszczu na Błatniej (917 m n.p.m.) przez 98,3 mm w Wapienicy (ok. 430 m n.p.m.) do 89,4 mm w centrum Bielska-Białej (ok. 330 m n.p.m.), czyli ok. 10% średniej rocznej.
W zimie zachmurzenie jest podobne do zachmurzeń w innych partiach gór i podobnie jak w innych częściach gór, zima jest tu łagodniejsza niż na nizinach w następstwie inwersji temperatury. Dzięki czystemu górskiemu powietrzu, dużemu nasłonecznieniu i dobrej wilgotności powietrza, klimat Beskidu Śląskiego sprzyja rekonwalescencji po chorobach dróg oddechowych i serca, a także łagodzi choroby nerwowe.
Budowa geologiczna Beskid Śląski zbudowany jest z masywnych piaskowców godulskich i istebniańskich. W części południowej góry zbudowane są z fliszu magurskiego. Występują tu złoża mineralne: piaskowce, wapienie i kruszywa naturalne. Duże znaczenie mają piaskowce godulskie, które występują tu w dwóch rodzajach: godulskie środkowe (wydobywane w dwóch kamieniołomach w Brennej) oraz godulskie dolne (wydobywane w kamieniołomie w Wiśle). Znajdują się tu również źródła wód mineralnych.
Charakterystyczne dla Beskidu Śląskiego jest występowanie stosunkowo licznych i miejscami dość rozbudowanych wychodni skalnych, a także największa na terenie polskich Beskidów koncentracja jaskiń, wśród których znajdują się m.in. dwie największe jaskinie polskiego fliszu karpackiego (Jaskinia Wiślańska – długość korytarzy 2275 m oraz Jaskinia Miecharska – długość korytarzy 1838 m). Według stanu na 31 sierpnia 2014 r. w polskim Beskidzie Śląskim było 415 jaskiń i schronisk skalnych o łącznej długości korytarzy 12 275,6 m. W dalszym ciągu są jednak odkrywane kolejne jaskinie, a w wielu dawniej znanych odkrywane są nowe partie. Według stanu na dzień 31 lipca 2017 r. w polskiej części Beskidu Śląskiego znanych było 526 jaskiń i schronisk skalnych o łącznej długości korytarzy 14 756 m. Dziewięć najdłuższych jaskiń polskich Karpat Fliszowych znajduje się w Beskidzie Śląskim.
Pasma górskie Beskid Śląski składa się z dwóch rozciągniętych południkowo pasm górskich, rozdzielonych doliną rzeki Wisły. Na zachodzie znajduje się Pasmo Stożka i Czantorii, natomiast na wschodzie Pasmo Wiślańskie, dzielone na kilka innych pasm i grup górskich: Pasmo Stożka i Czantorii, nazywane również Pasmem Czantorii, Pasmo Wiślańskie: Pasmo Baraniej Góry i Skrzycznego, biegnące od doliny Wisły w Szczyrku na południe, po szczyt Karolówkę, na zachodzie po Przełęcz Salmopolską; niski grzbiet między szczytem Karolówka a przełęczą Kubalonka. Jest on łącznikiem między Pasmem Baraniej Góry i Skrzycznego a Pasmem Stożka i Czantorii; Pasmo Równicy odbiegające od Przełęczy Salmopolskiej na północny zachód; Beskid Węgierski odbiegający na północ od Przełęczy Salmopolskiej. Jest łącznikiem między Pasmem Baraniej Góry a Grupą Klimczoka i Szyndzielni; Pasmo Klimczoka i Szyndzielni; Pasmo Błatniej odgałęziające się na Trzech Kopcach od Grupy Klimczoka i Szyndzielni.
Miejscowości turystyczne Miejscowość Ludność Powierzchnia [km²] Nad rzekąBielsko-Biała 176 453 124,51 BiałaUstroń 15 415 58,92 WisłaWisła 11 810 110,26 WisłaIstebna 11 279 84,25 OlzaBrenna 10 164 95,54 BrennicaSzczyrk 5810 39,07 Żylica
Zabytki kościół parafialny w Górkach Wielkich z XV–XVIII w., wystrój z XIX w.; ruina dworu w Górkach Wielkich; kościół parafialny z XVIII wieku w Brennej (centrum); kościół parafialny z XVIII wieku w Brennej Leśnicy; kościół drewniany z XVIII w. pod Przełęczą Kubalonka w Istebnej, przeniesiony z Przyszowic w 1958 r.; chałupa Kawuloków z drugiej połowy XIX w. (ob. Izba Regionalna); kilkadziesiąt innych drewnianych chałup i budynków gospodarczych w Istebnej; chałupy z XVIII–XIX wieku w Brennej (zabytki zanikające w wyniku rozbiórek); kościół drewniany z XVIII w. w Szczyrku; cmentarz z XIX w. w Szczyrku; wieża kościelna z XVI w. w Wiśle Łabajowie, przeniesiona w 1983 r. z Połomi k. Wodzisławia Śl.; pałacyk myśliwski Habsburgów z XIX w. w Wiśle, przeniesiony w 1985 r. z polany Przysłop pod Baranią Górą; chałupy drewniane i budynek Muzeum Regionalnego w Wiśle; kościół drewniany z XVIII w. w Ustroniu Nierodzimiu; kościół katolicki św. Klemensa z XVIII w. i kościół ewangelicki z XIX w. w Ustroniu; Zameczek Prezydencki z l. 1927-31 i kaplica z 1909 r. na Zadnim Groniu w Wiśle; Zamek Sułkowskich w Bielsku-Białej z II poł. XIV w., rozbudowany w XV – XVIII w.; katedra św. Mikołaja w Bielsku-Białej z XV w., gruntownie przebudowana na pocz. XX w.; Bielski Syjon katedra Zbawiciela w Bielsku-Białej z XVIII w. (ewangelicko-augsburska); Kościół św. Stanisława w Bielsku-Białej; kościół drewniany św. Barbary z XVII w. w Bielsku-Białej; Ratusz w Bielsku-Białej z XIX w.; dworzec PKP w Bielsku-Białej z XIX w.; zabytkowy układ urbanistyczny Starego Miasta w Bielsku-Białej Kościół Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej Wille fabrykanckie w Bielsku-Białej Hotel President w Bielsku-Białej Ulica 11 Listopada w Bielsku-Białej Teatr Polski w Bielsku-Białej z XIX w.; Dom Tkacza, drewniany z XVIII w. w Bielsku-Białej; Willa Juliana Fałata w Bystrej; zamek z XVI w. w Grodźcu, obok park zamkowy i ruina kościoła; Pałac w Jaworzu kościół z XVIII w. w Jasienicy; drewniany, XVI-wieczny kościół św. Mikołaja w Nydku; i inne.
Dawne przejścia graniczne Jaworzynka – Hrčava Stożek – Velký Stožek Stożek – Maly Stožek Beskidek – Beskydek Wielka Czantoria – Nýdek Jasnowice – Bukovec Leszna Górna – Horní Líštná Puńców – Kojkovice Cieszyn (most Wolności, most Przyjaźni) – Český Těšín (most Svobody, most Družby) Cieszyn – Chotěbuz Cieszyn – Český Těšín.
21 grudnia 2007 r. na mocy Układu z Schengen przejścia zostały zlikwidowane. Po tej dacie granicę można przekraczać na całej jej długości.
Szlaki turystyczne W Beskidzie Śląskim rozpoczyna swój bieg Główny Szlak Beskidzki: Ustroń – Równica – Czantoria Wielka – Stożek Wielki – przełęcz Kubalonka – Barania Góra – Węgierska Górka.
Inne ważniejsze szlaki piesze Beskidu Śląskiego: Pasmo Stożka i Czantorii: – Goleszów – Tuł – Czantoria Mała – Czantoria Wielka – Ustroń Zdrój – Czantoria Mała – Wisła Uzdrowisko – Schronisko na Soszowie Wielkim – Wisła Dziechcinka – Stożek Mały – Wisła Dziechcinka – Kobyla – Stożek Mały – Głębce – Stożek Wielki – Głębce – Kiczory – Stożek Wielki – Stożek Wielki – Istebna – Stożek Wielki – Jaworzynka – Głębce – przełęcz Kubalonka.
Pozostałe pasma: – Skoczów – Nierodzim – Równica – Równica – Orłowa – Trzy Kopce Wiślańskie – Ustroń Polana – Orłowa – Ustroń Dobka – Wisła Obłaziec – Wisła – Trzy Kopce Wiślańskie – Przełęcz Salmopolska – Szczyrk – Brenna – Równica – Wisła Czarne – Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą – Koniaków – Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą – Barania Góra – Wisła Czarne – Barania Góra – Kamesznica – Brenna – Grabowa – Przełęcz Salmopolska – Szczyrk – Skrzyczne – Małe Skrzyczne – Malinowska Skała – Magurka Wiślańska – Barania Góra – Wilkowice – Siodło pod Klimczokiem – Szczyrk – Skrzyczne – Ostre – Mikuszowice Śląskie – Dębowiec – Szyndzielnia – Siodło pod Klimczokiem – przełęcz Karkoszczonka – Kotarz – Przełęcz Salmopolska – Malinowska Skała – Mikuszowice Śląskie – Bystra Krakowska – Klimczok – Mikuszowice Śląskie – Kozia Góra – przełęcz Kołowrót – Szyndzielnia – Klimczok – Brenna – Wielka Cisowa – Jasienica – Wielka Cisowa – Błatnia – Jaworze – Siodło pod Przykrą – Błatnia – Klimczok – Wapienica – Błatnia.
Ważniejsze szlaki piesze po stronie czeskiej: – Trzyniec – stok Wielkiej Czantorii – Nýdek – Filipka – Bukowiec – Girowa – Mosty koło Jabłonkowa – schronisko pod Wielką Czantorią – Soszów Wielki – Stożek Wielki – Jabłonków – Groniczek (połączenie ze szlakiem z Czantorii Wielkiej)
Schroniska i chatki studenckie