Splątanie, stan splątania, zespół splątaniowy, dezorientacja, amencja (), zespół amentywny – zaburzenia świadomości o etiologii egzogennej przejawiające się głębokimi zmianami świadomości. Zwykle jest to przejaw ciężkiej dysfunkcji mózgu. Występuje w przebiegu niewydolności krążenia mózgowego, infekcjach, zatruciach, zaburzeniach metabolicznych (cukrzyca, uszkodzenie wątroby, nerek), czasem jako powikłanie przebiegu psychoz endogennych (mania, katatonia).
Objawy zaburzenia struktury myślenia (inkoherencja, zwana też splątaniem) głębokie przymglenie świadomości z całkowitą utratą kontaktu i dezorientacją pobudzenie ruchowe ograniczone do niewielkiej przestrzeni (określane jako pobudzenie „w obrębie łóżka”) czasami nieprecyzyjne, zmienne omamy i urojenia Splątanie narasta i ustępuje stopniowo. Może trwać długo (tygodnie, niekiedy miesiące), a po przeminięciu może wystąpić niepamięć całkowita.
Leczenie Przede wszystkim powinno być ukierunkowane na leczenie choroby podstawowej, w przypadku której zespół splątaniowy może występować jako jej objaw. W celu zniesienia pobudzenia ruchowego stosuje się klometiazol, tiapryd, BZD, hydroksyzynę, neuroleptyki w małych i średnich dawkach (pochodne fenotiazyny). Odżywianie i nawadnianie pacjenta.
Wskazana jest hospitalizacja na oddziale odpowiadającym chorobie podstawowej, a w przypadku psychoz endogennych na oddziale psychiatrycznym.
Przypisy
Bibliografia S. Pużyński, M.Beręsewicz: Zasady rozpoznawania i leczenia zaburzeń psychicznych I. Krupka-Matuszczyk, M. Matuszczyk: Psychiatria: podręcznik dla studentów pielęgniarstwa. Katowice: Wydawnictwo ŚUM, 2007, s.31.
Kategoria:Izolowane objawy psychiatryczne