Emil Ábrányi (ur. 22 września 1882 w Budapeszcie, zm. 11 lutego 1970 tamże) – węgierski kompozytor, dyrygent i krytyk muzyczny.
Życiorys Pobierał nauki w Lipsku u Arthura Nikischa. Pracował jako dyrygent w teatrach w Kolonii i Hanowerze, a od 1911 do 1919 jako dyrygent w budapesztańskiej operze (w latach 1919–1920 pełnił funkcję dyrektora). Od 1921 do 1926 był dyrektorem Teatru Erkel. Wykładał dyrygenturę w konserwatorium w Budapeszcie. Komponował opery, muzykę orkiestrową, kameralną oraz teatralną. Był wnukiem Kornéla Ábrányiego.
Opery A ködkirály (premiera 17 maja 1903) Monna Vanna (premiera 2 marca 1907) Paolo és Francesca (premiera 13 stycznia 1912) Don Quijote (premiera 30 listopada 1917) Ave Maria: Májusi intermezzo (premiera 25 lutego 1922) A vak katona (premiera 11 czerwca 1923) Ay éneklö dervis (1937; niewystawiona) Liliomos herceg (1938; niewystawiona) Bizánc (1942; niewystawiona) Éva boszorkány (1944; niewystawiona) Balatoni rege (1945; niewystawiona) A Tamás-templom karnagya (1947; niewystawiona)
Przypisy
Kategoria:Dyrektorzy teatrów Kategoria:Węgierscy dyrygenci Kategoria:Węgierscy kompozytorzy operowi Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Krytycy muzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1970