thumb|Muzeum Pokoju w Hiroszimie thumb|Siedziba telewizji Fuji thumb|Siedziba władz Tokio – japoński architekt modernizmu i postmodernizmu, działający na całym świecie, laureat Nagrody Pritzkera w 1987.
Młodość Dzieciństwo spędził w Imabari na wyspie Sikoku. Od 1935 studiował w Tokio, a w 1938 otrzymał nagrodę Tatsuno za swoją pracę dyplomową.
Swoją pracę rozpoczął w biurze Kunio Maekawy, byłego współpracownika Le Corbusiera. Od 1946 działał samodzielnie i pracował na Uniwersytecie Tokijskim.
Kariera W latach 50. XX wieku Kenzō Tange stał się znany dzięki swojemu projektowi Muzeum Pokoju w Hiroszimie. Połączył tam prostotę stylu międzynarodowego ze zbieżnymi z nim tendencjami tradycyjnej architektury japońskiej. Wkrótce powstały w całej Japonii liczne ratusze, biurowce i hale sportowe jego projektu.
W 1960 przedstawił w swoim Planie dla Tokio pomysł niekonwencjonalnej rozbudowy stolicy ponad taflą wody Zatoki Tokijskiej. Ciasna przestrzeń stolicy miała zostać rozszerzona o sztuczne wyspy, mosty i pływające parkingi. Projekt ten miał znaczny wpływ na rozwój grupy Metabolism. Również projekt odbudowy zniszczonego w trzęsieniu ziemi miasta Skopje odziedziczył z niego pewne elementy.
Światową sławę zdobył Tange dzięki obiektom olimpiady w Tokio, pokazywanym przez telewizję na całym świecie, a także późniejszej wystawie światowej. Został też profesorem urbanistyki Uniwersytetu Tokijskiego. Tange budował w ponad 20 krajach, m.in. rozbudował pałac Saudów w Dżuddzie i muzeum w Minneapolis. Został laureatem Nagrody Asahi za 1964 rok. W 1975 otrzymał niemieckie odznaczenie Pour le Mérite w dziedzinie nauki i sztuki, w 1980 Order Kultury, a w 1987 Nagrodę Pritzkera. Zmarł w 2005 na serce.
Główne dzieła Projekty architektoniczne Muzeum Pokoju w Hiroszimie, 1949-1956 biblioteka Tsuda College w Tokio, 1953-1954 katedra Najświętszej Marii Panny w Tokio, 1964 zarząd prefektury Kagawa w Takamatsu, 1955-1958 ratusz w Imabari, 1959 hale igrzysk olimpijskich w Tokio, 1964 centrum kongresowe w Kioto, 1964-1965 OUB Building w Singapurze, 1986 – najwyższy wieżowiec miasta (280 m wysokości, 60 pięter) gmach zarządu Metropolii Tokijskiej, 1991 – do 1993 najwyższy budynek Japonii (243 m wysokości) budynek Telewizji Fuji Tokio, 1994
Projekty urbanistyczne projekt urbanistyczny Tokio, 1960 projekt urbanistyczny Skopja, 1965 dzielnica Fiera w Bolonii, 1967 wystawa światowa w Osace, 1970 – kierownictwo zespołu planistycznego, również projekt zadaszenia placu Expo '70 stolica Nigerii – Abudża, projekt 1976
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońscy architekci Kategoria:Laureaci Nagrody Asahi Kategoria:Laureaci Nagrody Pritzkera Kategoria:Odznaczeni Orderem Kultury Kategoria:Odznaczeni cywilnym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Laureaci Praemium Imperiale Kategoria:Architekci postmodernizmu Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2005