Jan Adam Sławiński (ur. 25 grudnia 1898 w Pękowie, zm. 29 czerwca 1964 w Rio de Janeiro) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 25 grudnia 1898 w majątku Pękowo, w ówczesnym powiecie pułtuskim guberni łomżyńskiej, w rodzinie Józefa i Zofii z JaworowskichTu błędnie podano, że urodził się w Przewodowie, gdzie znajdowała się parafia, do której przynależało Pękowo – majątek rodziny Sławińskich. .. Do wybuchu I wojny światowej ukończył siedem klas gimnazjum w Warszawie. W 1915 został wysłany przez rodziców do Moskwy.
W 1916, po zdanym egzaminie maturalnym, wstąpił jako ochotnik do rosyjskiej 2 Brygady Artylerii Grenadierów. W lutym 1917 na froncie został awansowany na kaprala. 15 sierpnia 1917, po ukończeniu Nikołajewskiej Szkoły Artylerii w Kijowie, został mianowany chorążym ze starszeństwem z 1 lipca 1917 i zaliczony do lekkiej artylerii polowej. Od kwietnia 1917 w Kijowie, a później w Charkowie działał w Związku Wojskowych Polaków. W listopadzie 1917 zgłosił się do III Korpusu Polskiego w Rosji.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 Pułku Ułanów Grochowskich.
8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 504. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 21 Pułku Ułanów Nadwiślańskich w Równem. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Pułtusk. Posiadał przydział w rezerwie do 11 Pułku Ułanów Legionowych w Ciechanowie.
1 maja 1929 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w charakterze pracownika kontraktowego Konsulatu Generalnego RP w Paryżu, a od 1 lipca 1929 Ambasady RP w tym mieście. 1 lutego 1932 został przeniesiony do Konsulatu RP w Marsylii. Od 16 lutego 1933 był referentem w Referacie Politycznym Wydziału Prasowego. 1 listopada 1934 został etatowym urzędnikiem MSZ – prowizorycznym referentem z VII grupą uposażenia. 1 kwietnia 1935 rozpoczął pracę w Konsulacie Generalnym RP w Lille, początkowo na stanowisku prowizorycznego wicekonsula, a od 1 kwietnia 1936 – prowizorycznego konsula. Od 22 lipca 1938 do 6 stycznia 1940 był konsulem w Brukseli. Od 6 stycznia 1940 służył w 1 Dywizji Grenadierów. Wziął udział w kampanii francuskiej. 24 czerwca 1940 dostał się niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu XVII A Edelbach w Austrii. Po uwolnieniu został konsulem w Brukseli. 20 lipca 1945 został zwolniony. 4 lipca 1945 został mianowany radcą Poselstwa RP w Rio de Janeiro.
15 grudnia 1930 ożenił się z Marią Celiną Porto Carrero (ur. 1904), z którą miał trzech synów: Jana Bohdana (Yana) Porto Carrero Sławińskiego(ur. 1933), Piotra Kajusa Krystyna Porto Carrero Sławińskiego (ur. 1935), inżyniera i Alana Raula Marię Porto Carrero Slavinskiego (ur. 1948), adwokata.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 284 – 30 czerwca 1921. Krzyż Walecznych francuski Krzyż Wojenny
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej we Francji Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie III Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Oficerowie 11 Pułku Ułanów Legionowych Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Ułanów Nadwiślańskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Referenci MSZ II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1964