mały|Hud w kaligrafii arabskiej Hud () – 11. sura Koranu. Zaliczana jednomyślnie do sur mekkańskich, czyli objawionych przed Hidżrą. Sura jest jedną z 29 sur, które zaczynają się od muqattaʿat, lub „tajemniczych liter”.
Pochodzenie nazwy sury Nazwa sury jest zaczerpnięta z wersetów (ajatów) 50–60, w których jest opisana historia proroka Huda i jego ludu:
W tłumaczeniu Józefa Bielawskiego: „50. I wysłaliśmy do ludu Ad ich brata Huda. On powiedział: „O ludu mój! czcijcie Boga! Nie ma dla was boga oprócz Niego! Wy tylko zmyślacie kłamstwa.” W tłumaczeniu Musy Çaxarxana Czachorowskiego: „50. I posłaliśmy do ludu Ad ich brata, Huda. On powiedział: „O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was innego boga oprócz Niego. Wy tylko wymyślacie kłamstwa.”
Podobnie jak w przypadków nazw większości sur w Koranie), nazwa Hud nie opisuje tematu całej sury. Jest swego rodzaju słowem-kluczem, którego zwyczajowo używano, aby odróżnić tę surę od innych.
Główne wątki i postaci w surze Hud Allah opiekuje się wszystkim stworzeniami i zaopatruje je w to, czego potrzebują Allah stworzycielem Ziemi i niebios Koran zesłaniem pochodzącym od Allaha, a nie od Mahometa historia proroka Huda i jego ludu historia proroka Nuha i jego ludu historia proroka Saliha i jego ludu anioły informują proroka Ibrahima (Abrahama), że zostanie ojcem historia proroka Luta i jego ludu, zniszczenie miasta historia proroka Szuhajba i jego ludu Madianitów wzmianki o Musie (Mojżeszu)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Przekład Koranu według Musy Çaxarxan Czachorowskiego (źródło: Muzułmański Związek Religijny w RP, Białystok 1439/2018) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Józefa Bielawskiego (źródło: PIW, Warszawa 1986) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Jana Murzy Tarak Buczackiego (źródło: nakładem Aleksandra Nowoleckiego, Warszawa 1858) Tekst Koranu z transliteracją, tłumaczeniami na wiele języków (w tym Józefa Bielawskiego) i recytacjami Muzułmańska strona poświęcona egzegezie Koranu
Kategoria:Sury Koranu