thumb|Mecz Ligue 1, pomiędzy PSG i SM Caen Ligue 1 (od sezonu 2024/25 marketingowa nazwa: Ligue 1 McDonald’s) – najwyższa w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek piłkarskich we Francji, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziom ligowy), utworzona w 1932 r. i zarządzana przez Ligue de football professionnel (LFP), a wcześniej przez Francuski Związek Piłki Nożnej (FFF). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon) systemem kołowym „jesień-wiosna” i przeznaczone są dla 18 najlepszych drużyn klubowych (wyłącznie profesjonalnych). Jej triumfator zostaje mistrzem Francji, zaś najsłabsze zespoły relegowane są do Ligue 2 (II ligi francuskiej).
Ligue 1 jest częścią Ligue de football professionnel, obejmującej również Ligue 2. Od chwili powstania do sezonu 1971/72 nosiła ona oficjalną nazwę Division Nationale, od sezonu 1972/73 do sezonu 2001/02 – Première Division (w skrócie Division 1 lub D1), natomiast w 2002 r. zmieniono ją na Ligue 1 (w skrócie L1) i pod tą nazwą rozgrywana jest od edycji 2002/03France 2002/03..
Spośród wszystkich zawodników występujących w historii D1/L1 najwięcej spotkań rozegrał w niej bramkarz Mickaël Landreau (618 meczów), a najwięcej goli zdobył napastnik Delio Onnis (299 bramek). Trenerem z największą liczbą spotkań, w których poprowadził drużyny w D1/L1 jest Guy Roux (894 mecze).
Historia Era przedligowa thumb|L’hexagoal – trofeum za mistrzostwo Ligue 1. Przez niemal 50 lat utworzenie ogólnokrajowej ligi piłkarskiej było we Francji niemożliwe z uwagi na brak zgody władz na wprowadzenie profesjonalizmu oraz mnogość organizacji, zajmujących się sprawami futbolu w tym kraju. Coś, co udało się w Wielkiej Brytanii już w 1885 r., w „kraju nad Sekwaną” stawało się przedmiotem licznych debat publicznych, lecz ostatecznie za każdym razem przeważała wyidealizowana wizja tej materii. Brak oficjalnego zawodowstwa nie dotyczył wyłącznie piłki nożnej, lecz całego francuskiego sportu. Na początku XX wieku najważniejsze jego dyscypliny, z futbolem na czele – ze względu na dochody, które już generował – zostały dotknięte tzw. „brązowym amatorstwem” (fr. L’amateurisme marron), czyli nielegalnym wynagradzaniem rzekomo amatorskich zawodników. Kolejną przeszkodą na drodze do jednej ligi, obejmującej cały kraj, była duża liczba podmiotów, odpowiadających za rozwój piłki nożnej we Francji. Na przestrzeni lat były to: USFSA, FSAF, CFI, FGSPF, FCAF i LFA. Przed „erą ligową” organizowanych było aż sześć różnych rozgrywek o piłkarskie mistrzostwo Francji, bowiem każda z tych organizacji prowadziła własne. Wszystkie one toczyły się systemem pucharowym i miały charakter amatorski, a po latach żadnych z nich nie uznano za oficjalne. Pierwsze w historii zmagania o tytuł mistrza Francji zorganizowała w 1894 r. najstarsza z francuskich federacji – USFSA. Do 1896 r. odbywały się one systemem „wiosna-jesień”, a od sezonu 1896/97 wprowadzono formułę „jesień-wiosna”. Ich ostatnią pełną edycję rozegrano w sezonie 1913/14, bowiem przeprowadzenie kolejnych uniemożliwił wybuch I wojny światowej. Po jej zakończeniu udało się zorganizować faktycznie ostatnią edycję w sezonie 1919, po czym zaprzestano rozgrywania następnych. Od tej pory (nieprzerwanie do sezonu 1931/32) najlepszą klubową drużynę kraju wyłaniano poprzez Puchar Francji, którego ranga i prestiż rosły z roku na rok.
Początki ligi Przełom w kwestii stworzenia rozgrywek ligowych nastąpił pod koniec lat 20. XX wieku, gdy kolejne dyskusje nad wprowadzeniem zawodowstwa we francuskim sporcie zaczęły wreszcie przynosić pierwsze efekty. Ich zwieńczeniem było wyrażenie zgody na oficjalną profesjonalizację piłki nożnej przez Krajową Radę FFF w lipcu 1930 r. stosunkiem głosów 128 „za” do 20 „przeciw”, przy 1 głosie wstrzymującym (prezesa FFF – Julesa Rimeta). Przeciwni byli wyłącznie przedstawiciele okręgowych związków z Paryża, Alzacji i Owernii. Jako datę obowiązywania nowego prawa wskazano 1 lipca 1932, więc na dostosowanie się do niego zainteresowane kluby mały aż 2 lata. Wskazano, że zawodowa liga może liczyć maksymalnie 20 klubów, które muszą spełnić jednocześnie trzy kryteria: prezentowanie wysokiego poziomu sportowego (piłkarskiego), popartego wynikami odnoszonymi w przeszłości, pełna wypłacalność, stabilna i przejrzysta sytuacja finansowa, wystarczające dochody z prowadzonej działalności, zatrudnianie na kontraktach co najmniej ośmiu profesjonalnych zawodników.
16 stycznia 1932 utworzono w Paryżu pierwszą w historii zawodową ligę piłkarską we Francji, nadając jej nazwę Division Nationale. Jej założycielami byli: Georges Bayrou, Emmanuel Gambardella i Gabriel Hanot. Premierową edycję przeprowadzono w sezonie 1932/33 (od samego początku rozgrywki toczono systemem „jesień-wiosna”), gdy do rywalizacji przystąpiło 20 drużyn, podzielonych na dwie 10-zespołowe grupy (inauguracyjna kolejka odbyła się 11 września 1932). Pierwszymi triumfatorami zostały: Olympique Lillois (w grupie A) oraz FC Antibes (w grupie B), zaś 14 maja 1933 na stadionie Colombes w Paryżu rozegrano finał ligi, w którym Olympique Lillois pokonało drugie w tabeli grupy B AS Cannes 4:3 (FC Antibes zostało zdyskwalifikowane przez władze ligi i niedopuszczone do udziału w finale).
System rozgrywek Obecny format ligi zakładający brak systemu pucharowego obowiązuje od sezonu 1932/33. Po przerwie w latach 1939–1945 spowodowanej II wojną światową, w sezonie 1945/46 wznowiono rozgrywki.
Od sezonu 2023/24 w Ligue 1 występuje 18 drużyn, a zmagania składają się z 34 kolejek prowadzonych systemem kołowym. Każda para drużyn rozgrywa ze sobą dwa mecze – jeden w roli gospodarza, drugi jako goście. Od sezonu 2002/03 do sezonu 2022/23 w lidze występowało 20 zespołów. W przeszłości liczba ta wynosiła od 14 do 18. Drużyna zwycięska za wygrany mecz otrzymuje 3 punkty (do sezonu 1993/94 – 2 punkty), 1 punkt za remis oraz 0 punktów za porażkę.
Zajęcie 1. miejsca po ostatniej kolejce oznacza zdobycie tytułu mistrza Francji, który – podobnie jak drużyna z 2. miejsca – zdobywa prawo gry w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Trzeci zespół wywalcza możliwość uczestniczenia w ostatniej fazie eliminacji do Ligi Mistrzów. Ekipy z miejsc 4. i 5. kwalifikują się do fazy grupowej Ligi Europy. Drużyna z 6. miejsca również ma szansę udziału w tych rozgrywkach, jednak zależy to od wyników Pucharu Francji, którego zwycięzca również gwarantuje sobie prawo startu w Lidze Europy. Zajęcie 2 ostatnich miejsc wiąże się ze spadkiem do Ligue 2. Trzeci zespół od końca rozgrywa barażowy dwumecz z trzecią ekipą Ligue 2 o pozostanie w lidze. W sezonie 2022/23 w związku ze zmniejszeniem liczby drużyn w lidze, do Ligue 2 spadły cztery zespoły, awansowały dwa, a barażowego dwumeczu nie rozegrano.
W przypadku zdobycia takiej samej liczby punktów, o kolejności w tabeli decyduje bilans bramkowy.
Uczestnicy w sezonie 2025/2026
Lista sezonów
Uczestnicy W dotychczasowych 87 edycjach ligowych mistrzostw Francji (od sezonu 1932/33 do sezonu 2025/26 włącznie) wzięło udział 77 drużyn klubowych, jednak żadna z nich nie uczestniczyła we wszystkich edycjach. Najwięcej sezonów pierwszoligowych ma na swym koncie Olympique Marsylia, który jednocześnie rozegrał najwięcej meczów w D1/L1 i zdobył najwięcej punktów, mając najwięcej wygranych spotkań i zdobytych bramek.
Pogrubiono zespoły biorące udział w Ligue 1 sezonu 2025/26. 76 razy: Olympique Marsylia 70 razy: AS Saint-Étienne 69 razy: Girondins Bordeaux, Stade Rennais 67 razy: Olympique Lyon, AS Monaco, OGC Nicea 66 razy: Lille OSC, FC Sochaux-Montbéliard 65 razy: RC Strasbourg, FC Metz 64 razy: RC Lens 58 razy: FC Nantes 53 razy: Paris Saint-Germain 43 razy: Montpellier HSC 40 razy: Stade de Reims 36 razy: Nîmes Olympique, Toulouse FC 35 razy: AJ Auxerre 34 razy: SC Bastia 33 razy: Valenciennes FC, Angers SCO 30 razy: RC Paris, AS Nancy-Lorraine 27 razy: Le Havre AC 23 razy: CS Sedan Ardennes 22 razy: AS Cannes 20 razy: Stade Brestois 29 19 razy: FC Rouen, Toulouse FC (1937) 18 razy: SM Caen, FC Lorient 16 razy: Red Star FC, FC Sète 15 razy: Stade Français, FC Nancy 14 razy: AC Ajaccio 13 razy: EA Guingamp, Stade Lavallois 12 razy: Sporting Toulon Var 11 razy: ESTAC Troyes 10 razy: CO Roubaix-Tourcoing 8 razy: Troyes AF 7 razy: FC Antibes, Excelsior AC Roubaix, SC Fives, Olympique Lillois 6 razy: Le Mans FC, FC Mulhouse, Olympique Alès, Dijon FCO 4 razy: Évian Thonon Gaillard, Grenoble Foot 38, Tours FC, Paris FC 3 razy: Clermont Foot 63, AS Angoulême, Amiens SC, Limoges FC, FC Martigues, SC Nîmois, RC Roubaix 2 razy: CA Paris 1 raz: AC Arles-Avignon, AC Avignon, AS Béziers, US Boulogne, Chamois Niortais FC, LB Châteauroux, SR Colmar, Club Français, Gazélec Ajaccio, FC Gueugnon, Hyères FC, FC Istres, Pays d’Aix FC
Tabela medalowa W dotychczasowych 86 zakończonych edycjach ligowych mistrzostw Francji (od sezonu 1932/33 do sezonu 2025/26 włącznie) na podium stawało 31 drużyn klubowych, a liderami tej klasyfikacji są AS Monaco i Olympique Marsylia (29-krotni medaliści). Natomiast tytuł ligowego mistrza Francji został do tej pory zdobyty przez 19 zespołów, a najczęściej wywalczał go Paris Saint-Germain (14 razy). Stan po zakończeniu sezonu 2025/26. Lp.KlubMiejsca na podiumZwycięskie sezony16px16px16px 1. Paris Saint-Germain 14 9 3 1985/86, 1993/94, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2021/22, 2022/23, 2023/24, 2024/25, 2025/26 2. AS Saint-Étienne 10 3 2 1956/57, 1963/64, 1966/67, 1967/68, 1968/69, 1969/70, 1973/74, 1974/75, 1975/76, 1980/81 3. Olympique Marsylia 9 14 6 1936/37, 1947/48, 1970/71, 1971/72, 1988/89, 1989/90, 1990/91, 1991/92, 2009/10 4. AS Monaco 8 8 14 1960/61, 1962/63, 1977/78, 1981/82, 1987/88, 1996/97, 1999/00, 2016/17 5. FC Nantes 8 7 2 1964/65, 1965/66, 1972/73, 1976/77, 1979/80, 1982/83, 1994/95, 2000/01 6. Olympique Lyon 7 5 9 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08 7. Girondins Bordeaux 6 9 4 1949/50, 1983/84, 1984/85, 1986/87, 1998/99, 2008/09 8. Stade Reims 6 3 4 1948/49, 1952/53, 1954/55, 1957/58, 1959/60, 1961/62 9. Lille OSC 4 6 6 1945/46, 1953/54, 2010/11, 2020/21 10. OGC Nicea 4 3 1 1950/51, 1951/52, 1955/56, 1958/59 11. FC Sochaux-Montbéliard 2 3 4 1934/35, 1937/38 12. FC Sète 2 0 1 1933/34, 1938/39 13. RC Lens 1 6 2 1997/98 14. RC Paryż 1 2 5 1935/36 15. RC Strasbourg 1 1 3 1978/79 16. Olympique Lillois 1 1 0 1932/33 17. AJ Auxerre 1 0 5 1995/96 18. CO Roubaix-Tourcoing 1 0 1 1946/47 Montpellier HSC 1 0 1 2011/12 20. Nîmes Olympique 0 4 1 21. Toulouse FC 0 1 2 22. FC Metz 0 1 1 23. AS Cannes 0 1 0 SC Fives 0 1 0 25. Angers SCO 0 0 2 CS Sedan 0 0 2 US Valenciennes-Anzin 0 0 2 28. Le Havre AC 0 0 1 SC Bastia 0 0 1 Stade Rennes 0 0 1 Stade Brestois 29 0 0 1
Klasyfikacja według miast Siedziby klubów. Stan po sezonie 2025/26.
Miasto Liczba tytułów Kluby Paryż 15 Paris Saint-Germain (14), RC Paryż (1) Saint-Étienne 10 AS Saint-Étienne (10) Marsylia 9 Olympique Marsylia (9) Monako 8 AS Monaco (8) Nantes FC Nantes (8) Lyon 7 Olympique Lyon (7) Bordeaux 6 Girondins Bordeaux (6) Reims Stade Reims (6) Lille 5 Lille OSC (4), Olympique Lillois (1) Nicea 4 OGC Nicea (4) Montbéliard 2 FC Sochaux-Montbéliard (2) Sète FC Sète (2) Auxerre 1 AJ Auxerre (1) Lens RC Lens (1) Montpellier Montpellier HSC (1) Roubaix CO Roubaix-Tourcoing (1) Strasburg RC Strasbourg (1)
Osiągnięcia francuskich klubów w europejskich pucharach +SezonKlubRozgrywki1992/1993Olympique Marsylia (1. tytuł)mały|Liga Mistrzów UEFA2024/2025Paris Saint-Germain (1. tytuł)2025/2026Paris Saint-Germain (2. tytuł)1995/1996Paris Saint-Germain (1. tytuł)mały|Puchar Zdobywców Pucharów UEFA1995RC Strasbourg (1. tytuł)mały|Puchar Intertoto UEFA1995Girondins Bordeaux (1. tytuł)1996EA Guingamp (1. tytuł)1997SC Bastia (1. tytuł)1997Olympique Lyon (1. tytuł)1997AJ Auxerre (1. tytuł)1999Montpellier HSC (1. tytuł)2001Paris Saint-Germain (1. tytuł)2001Troyes AC (1. tytuł)2004Lille OSC (1. tytuł)2005RC Lens (1. tytuł)2005Olympique Marsylia (1. tytuł)