thumb|Grób generała Jana Zielińskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach Jan Zieliński (ur. 26 grudnia 1925 w Kcyni, zm. 8 listopada 2003 w Warszawie) – generał dywizji ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Wacława i Józefy z Kiełczewskich. Do wybuchu wojny w 1939 skończył rok bydgoskiego gimnazjum. Podczas okupacji był mechanikiem samochodowym w Bydgoszczy, po wyzwoleniu miasta 27 I 1945 wstąpił do MO, a 23 II 1945 przeszedł do służby w LWP. Początkowo został skierowany do plutonu ochrony Rejonowej Komendy Uzupełnień w Bydgoszczy, potem został dowódcą tego plutonu. W latach 1945–1947 był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej i Wojsk Samochodowych w Modlinie (potem w Poznaniu). Po ukończeniu szkoły oficerskiej został promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów broni pancernej. W listopadzie 1947 został dowódcą plutonu szkolnego pułku samochodowego w Chełmnie, a w październiku 1948 został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile na stanowisko dowódcy plutonu oficerów rezerwy, a od października 1949 dowódcy kompanii podchorążych. W latach 1950–1955 studiował na Wydziale Samochodów i Ciągników Akademii Tyłów i Transportu w Leningradzie, po której ukończeniu uzyskał dyplom magistra inżyniera specjalności samochodowej. W listopadzie 1955 został zastępcą komendanta Oficerskiej Szkoły Samochodowej ds. wyszkolenia w Pile. W 1961 został przeniesiony do Bydgoszczy na szefa Oddziału Rewizji Materiałowej Służb Technicznych Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a w listopadzie 1965 został szefem Rewizji okręgu. W 1964 ukończył Kurs Doskonalenia Oficerów Ekonomicznych przy Ministerstwie Finansów (dwuletnie zaoczne studium o kierunku ekonomicznym) i otrzymał tytuł dyplomowanego biegłego księgowego. W marcu 1966 został komendantem Oficerskiej Szkoły Samochodowej (od października 1967 Wyższej Oficerskiej Szkoły Samochodowej). 9 października 1968 na mocy uchwały Rady Państwa awansowany do stopnia generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 12 października 1968 przewodniczący Rady Państwa PRL Marszałek Polski Marian Spychalski. Od 5 stycznia 1969 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu ds. technicznych. W latach 1974–1977 sprawował funkcję zastępcy Głównego Inspektora Techniki – szefa Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych, a następnie w latach 1977–1982 zastępcy Głównego Inspektora Techniki – szefa zamówień i dostaw techniki wojskowej. W 1980 ukończył Kurs Operacyjno-Strategiczny w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimienta Woroszyłowa w Moskwie. 30 września 1982 na mocy uchwały Rady Państwa mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1982 przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. 5 lipca 1982 wyznaczony do wykonywania zadań poza wojskiem i 28 lipca 1982 powołany na stanowisko dyrektora generalnego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Po reorganizacji urzędów był od 4 maja 1989 dyrektorem generalnym Centralnego Urzędu Planowania (odwołany ze stanowiska 15 czerwca 1990).

13 kwietnia 1990 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowejPodziękowanie za wzorową służbę i pracę, "Żołnierz Rzeczypospolitej", nr 11, 17 kwietnia 1990, s. 2.. Rozkazem personalnym MON nr 097 z dnia 30 lipca 1990 został przeniesiony w stan spoczynku 7 listopada 1990 z powodu osiągnięcia ustawowej granicy wieku. W Wojsku Polskim służył przez 45 lat, z czego 22 lata w stopniu generalskim. Podczas służby uzyskiwał bardzo dobre opinie.

Był zastępcą przewodniczącego Głównej Komisji Wynalazczości i Racjonalizacji WP. Brał udział w opracowywaniu haseł do „Encyklopedii Techniki Wojskowej”. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa radaopwim.gov.pl [dostęp 2011-11-06]..

Mieszkał w Warszawie. Od 1952 żonaty z Danutą Rozalią z domu Atamańską (1930–1987). Małżeństwo miało trzech synów.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B4-7-14)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..

Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski: Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. IV: S–Z, Toruń 2010, s. 308–310.: podporucznik – 12 października 1946 porucznik – 1 lipca 1949 kapitan – 5 sierpnia 1952 major – 3 grudnia 1955 podpułkownik – 1 października 1958 pułkownik – 28 września 1964 generał brygady – 9 października 1968 generał dywizji – 30 września 1982

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1986) Order Sztandaru Pracy II klasy (1978) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1971) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1966) Srebrny Krzyż Zasługi (1958) Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1965) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1970) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka „Zasłużony Pracownik Handlu Zagranicznego” (1983)Pożegnanie komisarzy wojskowych [w:] "Rzeczpospolita", nr 198, 22 sierpnia 1983, s. 1. Order Sławy (ZSRR) (1973) Medal jubileuszowy 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (1979) Medal jubileuszowy 70-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (1988) Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR) Medal 30 lat Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kuby (Kuba) (1987)

Przypisy

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. IV: S–Z, Toruń 2010.

Kategoria:Absolwenci Wyższej Oficerskiej Szkoły Samochodowej Kategoria:Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Komendanci Oficerskiej Szkoły Samochodowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kcyni Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Pracownik Handlu Zagranicznego” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2003