() – jedna z metod kodowania danych opisywanych specyfikacją . opiera się na kodowaniu za pomocą trójki wartości: . Poszczególne wartości to: tag (znacznik), długość i wartość. Tag identyfikuje typ w notacji .
Wyróżnia się cztery grupy typów: uniwersalny (), typowy dla zastosowania (), zależny od kontekstu (), prywatny (). Typy uniwersalne posiadają tag identyfikujący o numerach do 30d (1Eh).
NumerTyp prostyUżycie0 zarezerwowane (dla mechanizmów ) 1 BOOLEAN 2 INTEGER 3 BIT STRING 4 OCTET STRING 5 NULL 6 OBJECT IDENTIFIER 7 ObjectDescriptor 8 EXTERNAL, INSTANCE OF 9 REAL 10 ENUMERATED 11 EMBEDDED PDV 12 UTF8String 13 RELATIVE-OID 14 zarezerwowane 15 zarezerwowane 16 SEQUENCE, SEQUENCE OF 17 SET, SET OF 18 NumericString 19 PrintableString 20 TeletexString, T61String 21 VideotexString 22 IA5String 23 UTCTime 24 GeneralizedTime 25 GraphicString 26 VisibleString, ISO646String 27 GeneralString 28 UniversalString 29 CHARACTER STRING 30 BMPString 31 zarezerwowane
Specyfikacja jest zamieszczona w zaleceniu ITU-T X.690 (07/02).
Linki zewnętrzne Zalecenie ITU-T X.690
Kategoria:Standardy telekomunikacyjne