Andrzej Wojciech Kowalski (ur. 18 kwietnia 1967) – polski funkcjonariusz cywilnych i wojskowych służb specjalnych w stopniu generała brygady, pedagog, w 2007 pełniący obowiązki Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, w latach 2015–2020 Szef Służby Wywiadu Wojskowego, od 2025 zastępca szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, a w 2026 p.o. szefa tejże instytucji.
Życiorys W 1986 ukończył Zespół Szkół Elektronicznych w Warszawie (specjalizacja maszyny matematyczne), a w 1991 Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Warszawskiego. Założyciel i dyrektor szkoły podstawowej w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Konstancinie. Po 2007 powrócił do wykonywania zawodu pedagoga w Gimnazjum Przymierza Rodzin.
Służył kolejno w Departamencie Kontrwywiadu Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego (2006–2011) oraz Służbie Wywiadu Wojskowego. Uczestniczył w pracach nad likwidacją Wojskowych Służb Informacyjnych, uchodząc za związanego z Antonim Macierewiczem. Podjął następnie współpracę z tzw. podkomisją smoleńską, wypowiadał się też jako ekspert w prasie.
Zajmował m.in. stanowisko zastępcy szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego. 5 listopada 2007 powierzono mu obowiązki Szefa SKW w miejsce Antoniego Macierewicza. 20 listopada tego samego roku minister Bogdan Klich zdymisjonował go po oskarżeniach o nielegalne przechowywanie i kopiowanie dokumentów z likwidacji WSI w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego.
19 listopada 2015 powierzono mu obowiązki szefa Służby Wywiadu Wojskowego, objął to stanowisko 16 lutego 2016. 5 lipca 2016 awansowany do stopnia generała brygady.. Zakończył kierowanie SWW 27 stycznia 2020.
W sierpniu 2023 z rekomendacji posłów Prawa i Sprawiedliwości został powołany przez Sejm w skład Państwowej Komisji do spraw badania wpływów rosyjskich na bezpieczeństwo wewnętrzne Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2007–2022. 29 listopada 2023 został odwołany ze stanowiska przez Sejm.
Publikował książki, w tym Rosyjski sztylet: działalność wywiadu nielegalnego (2013), Kontra: sztuka walki z wywiadem przeciwnika (2015) oraz Założycielska klęska GRU: Zwycięstwo Oddziału II w wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920 (2022).
Od 1984 był związany z Ruchem Światło-Życie, obecnie w Domowym Kościele. Członek Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.
Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025. W lipcu 2025 Karol Nawrocki zapowiedział powołanie Andrzeja Kowalskiego na zastępcę szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. W sierpniu tego samego roku objął to stanowisko, a od 23 kwietnia 2026 po odejściu Sławomira Cenckiewicza do 8 maja tego samego roku był p.o. szefa BBN.
Odznaczenia (lista niepełna) Złoty Krzyż Zasługi (2007) Odznaka pamiątkowa SWW (2016, ex officio)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Zespołu Szkół Nr 36 im. Marcina Kasprzaka w Warszawie Kategoria:Członkowie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka Kategoria:Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Kategoria:Funkcjonariusze Urzędu Ochrony Państwa Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Szefowie Biura Bezpieczeństwa Narodowego Kategoria:Szefowie Służby Kontrwywiadu Wojskowego Kategoria:Szefowie Służby Wywiadu Wojskowego Kategoria:Zastępcy Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego Kategoria:Urodzeni w 1967