Władysław Kotarbiński, znany też jako Włodzimierz Kotarbiński (ur. 19 maja 1898 w NoworadomskuMetryka chrztu Władysława Kotarbińskiego nr 455/1898 z 25.07.1898 r. Księga unikat aktów urodzonych. Sygn. 48/298/0/-/25 w: Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Radomsku. Miejsce przechowywania: Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim.Według innych źródeł: w Kamieńsku lub Jędrzejowie., zm. 10 kwietnia 1942 w Warszawie) – polski działacz niepodległościowy, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej oraz obrony Warszawy w 1939 roku, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 19 maja 1898 w rodzinie Jana (ok. 1874-?) i Klementyny z Bobrowskich (ur. 1874).. Ojciec z zawodu był nożownikiem, czyli rzemieślnikiem wytwarzającym narzędzia ostre.

W chwili wybuchu I wojny światowej był uczniem gimnazjum w Jędrzejowie. W styczniu 1915 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do I baonu 3 kompanii 1 pułku piechoty, w kładzie świeżo uformowanej I Brygady. 29 sierpnia 1916 został ranny. Po rekonwalescencji kontynuował służbę w aparacie werbunkowym. W 1917 roku służył w Komisariacie Werbunkowym do Wojska Polskiego we Włocławku i był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Wojskowym Karola. W październiku 1917 przebywał w Szpitalu Rezerwy nr 1 Armii Austro-Węgierskiej w PrzemyśluPocztówka Władysława Kotarbińskiego do Feliksy Szałwińskiej z 28.10.1917 r.. Następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 17 maja 1922, za postawę wykazaną podczas I wojny światowej, odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. Dekoracji w imieniu marszałka Józefa Piłsudskiego dokonał gen. Edward Śmigły-Rydz w asyście generałów: Karola Trzaska-Durskiego, Bolesława Roji, Mieczysława Norwida-Neugebauer, Leona Berbeckiego, Stefana Suszyńskiego, Mieczysława Kulińskiego, Gustawa Orlicz-Dreszera, Tadeusza Piskora i innych.

Po wojnie, 1 lipca 1922 przeniesiony do rezerwy w stopniu chorążego. Do 1927 pracował m.in. jako urzędnik w PKO w Warszawie. 29 listopada 1927 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 1119. lokatą w korpusie oficerów rezerw piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił go do 14 Pułku Piechoty we Włocławku. W latach 1928–1929 był zatrudniony w Straży Granicznej jako oficer. Następnie, ze wglądu na chorobę, przez dwa lata nie pracował, a od 1932 do końca lutego 1933 był pracownikiem Urzędu Skarbowego w Łodzi.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie. Był działaczem Związku Strzeleckiego, gdzie w 1933 piastował stanowisko prezesa, a w 1935 wiceprezesa Okręgu nr 1, zaś w 1939 był Komendantem Powiatu Grodzkiego Warszawa Południe w stopniu starszego kompana. Ponadto był członkiem Związku Legionistów Polskich.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy. Zmarł 10 kwietnia 1942. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kw. 310/5/5, grobie rodziny Pietrzaków.

Władysław Kotarbiński 6 sierpnia 1928 w parafii św. Aleksandra w Warszawie wziął ślub z Jadwigą Teodozją Pietrzak (1897–1939) z Mogielnicy, urzędniczką warszawską. W chwili ślubu mieszkał przy ulicy Filtrowej, w domu o numerze hipotecznym nr 7341.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7198 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako Włodzimierz Kotarbiński. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 27 maja 1929

Związki z rodziną Szałwińskich mały|Rodzeństwo Szałwińskich z Władysławem Kotarbińskim (w środku, w mundurze) pod pomnikiem T. Kościuszki w niezidentyfikowanej miejscowości. Zdjęcie wykonano między 18 czerwca (Szałwińscy są w żałobie po matce, zmarłej tego dnia) a listopadem 1918, kiedy to zginął pozujący na zdjęciu Bolesław Tomasz Szałwiński (1895–1918). We wrześniu 2020 Maria Chyła z Włocławka opisała w Gazecie Pomorskiej historię swojej ciotki Heleny z Afeltowiczów Buczyńskiej (1896–?), która w czasie wojny służyła w Amerykańskim Czerwonym Krzyżu. W ramach artykułu p. Chyła nadesłała portrety legionistów, które jej ciotka otrzymywała jako upominek. Grażyna Ode-Zwolińska, regionalistka z Włocławka rozpoznała na jednym z nich Władysława Kotarbińskiego. W korespondencji do artykułu nt. Heleny Afeltowicz, opisała postać legionisty w weekendowym wydaniu Gazety Pomorskiej z 14–15 listopada 2020, a także jego związki z rodziną Szałwińskich, z którą sama jest spokrewniona. Ode-Zwolińska odziedziczyła pocztówki wysyłane przez Kotarbińskiego do Feliksy Szałwińskiej (1888–1981), nauczycielki z Włocławka. Zwraca uwagę, że legionista zwracał się do Szałwińskiej żartobliwie w formie per „ciociu”, a sam tytułował się jej „wnuczkiem”, choć był raptem o dziesięć lat od niej młodszy. Ode-Zwolińska wysuwa hipotezę, że Kotarbiński mógł być spokrewniony z rodziną Szałwińskich. W swoich pocztówkach wspomina miejscowość Skaszyn, gdzie mieszkały rodziny Darnikiewiczów, spokrewnionych z Szałwińskimi przez Mariannę Wiktorię z Wojciechowskich (1855–1918), matkę FeliksyMarianna Wiktoria Szałwińska była rodzoną siostrą Heleny Franciszki Hoffman (1859-1895). Pasierbicą tejże była Sabina Marianna Darnikiewicz (1867-1943).; oraz Pawłoszewskich, cioteczne rodzeństwoWanda Walentyna Pawłoszewska (1843-1910) była rodzoną siostrą Teofila Szałwińskiego. Ich rodzicami byli Jan Szałwiński (174-1856) i Anna z Bojańczyków (1802-1856). ze strony jej ojca Teofila (1836–1910). Kotarbiński wymienia także „ciocię z Korwinowa”, którą Ode-Zwolińska identyfikuje jako Eufemię Irenę Konieczną (1880–1975), rodzoną siostrą Feliksy. Wreszcie Kotarbiński mógł poznać Szałwińskich przez Cypriana Mateusza Darnikiewicza (1895–?) ze wspomnianego Skaszyna lub Eugeniusza Stanisława Szałwińskiego (1893–1928), także brata Feliksy, którzy również byli legionistami. Pocztówki były nadesłane 27 lipca z Włocławka (z pieczątką Inspektoratu Werbunkowego Wojska Polskiego) oraz 28 października z Przemyśla. W 1918 Kotarbiński pozował do zdjęcia grupowego z rodziną Szałwińskich pod pomnikiem Tadeusza Kościuszki w niezidentyfikowanej miejscowości.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1919–1939) Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomsku Kategoria:Ludzie związani z Jędrzejowem Kategoria:Ludzie związani z Włocławkiem Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Piechoty Ziemi Kujawskiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1942