Język dhao (Lii Dhao), także: ndao, dao, kahore – język austronezyjski używany w indonezyjskiej prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie, zwłaszcza na wyspie Ndao. Według danych z 1997 roku posługiwało się nim wówczas 5 tys. osób. Dodatkowe skupiska ludności Dhao występują na wyspach Rote i Timor.
Cechuje się złożoną fonologią. Jest blisko spokrewniony z językiem hawu i niegdyś był opisywany jako jego dialekt. Oba języki nie są jednak wzajemnie zrozumiałe, do czego przyczyniają się silne różnice gramatyczne i słownikowe. A. Capell (1975) postulował, że chodzi o języki nieaustronezyjskie, które dokonały wymiany znacznej części swojego słownictwa.
Występuje powszechna wielojęzyczność. W użyciu są również języki rote, malajski Kupangu i indonezyjski. W dhao zaznaczyły się wpływy leksyki rote. Forma „ndao”, również spotykana w literaturze lingwistycznej, pochodzi z języków wyspy Rote. Ndao to także oficjalna nazwa wyspy, na której używany jest język dhao.
Sporządzono opis jego gramatyki (2020) oraz krótki słownik (2000). Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki austronezyjskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji