Wilhelm Böhmer, właśc. Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer (ur. 30 listopada 1791 w Szczecinie, zm. 27 lutego 1842 tamże) – niemiecki nauczyciel i historyk, badacz historii Pomorza.
Życiorys Do 1810 roku Böhmer uczęszczał do Ratslyzeum w Szczecinie, następnie studiował na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą oraz na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie.
W 1813 jako ochotnik walczył przeciwko Napoleonowi i brał udział w bitwach pod Großgörschen, pod Budziszynem, pod Dreznem oraz pod Lipskiem. Na własną prośbę przeniesiony do pułku piechoty. Został ranny pod Antwerpią w styczniu 1814 roku i wycofany ze służby wojskowej. Odznaczono go Krzyżem Żelaznym. Ukończył studia teologiczne w Berlinie i przez krótki czas pracował tamtejszym w gimnazjum.
W 1817 został nauczycielem Pedagogium w rodzinnym Szczecinie, którą to funkcję sprawował do śmierci. W 1824 zdobył tytuł doktora filologii na Uniwersytecie w Greifswaldzie, a w 1826 otrzymał tytuł profesora gimnazjum. Oferowano mu urzędy pastora ewangelickiego w Rzymie oraz dyrektora gimnazjum, jednak za każdym razem odmawiał.
Böhmer badał historię Pomorza, był aktywnym członkiem powstałego w 1824 Pomorskiego Towarzystwa Historyczno-Archeologicznego (). Publikował w wydawanych przez towarzystwo czasopismach „Baltische Studien” oraz „Neue Pommersche Provinzialblätter”. W 1831 opracował Zbiór gwar dolnoniemieckich na Pomorzu (Sammlung der Niederdeutschen Mundarten in Pommern. Przełomowe okazały się badania Böhmera nad pomorskim kronikarzem Thomasem Kantzowem. Jego wydanie Kroniki Pomorza w gwarze dolnoniemieckiej (Chronik von Pommern in Niederdeutscher Mundart) Kantzowa z 1835 r. wznowiono w 1973.
Życie prywatne Böhmer poślubił w 1824 roku Ernestinę Giesebrecht (ur. 1796, zm. 1861). Nawiązał kontakt z jej licznymi krewnymi; jego szwagrami stali się Ludwig Giesebrecht i Karl Friedrich Wilhelm Hasselbach, z którymi wykładał w Pedagogium.
Małżonkowie doczekali się córki oraz dwóch synów. Jeden z nich, Eduardem Böhmerem (ur. 1827, zm. 1906), został profesorem na Uniwersytecie w Strasburgu.
Pisma
De Pommeranorum historia litteraria, 1824 (rozprawa). Die Belagerungen Stettins seit Anfang des 12. Jahrhunderts, Szczecin 1832. Thomas Kantzow’s Chronik von Pommern in Niederdeutscher Mundart. Friedrich Heinrich Morin, Szczecin 1835. (Przedruk: Sändig, Walluf bei Wiesbaden 1973, ). Übersicht der Allgemeinen Chroniken Pommerns seit Kantzow „Baltische Studien” 1835.
Bibliografia
Gottfried von Bülow: Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer, [w:] Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 47, Duncker & Humblot, Leipzig 1903, s. 79-81. Eckhard Wendt: Stettiner Lebensbilder (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Pommern. Reihe V, Band 40). Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2004, , s. 88-90.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1842 Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Niemieccy nauczyciele Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem przed 1945 Kategoria:Niemieccy historycy