Gmina Skarbka (niem. Landgemeinde Skarbka) – dawna gmina wiejska funkcjonująca w latach 1940–1944 (de facto do 1945) pod okupacją niemiecką w Polsce. Siedzibą gminy była Skarbka.
Gmina Skarbka funkcjonowała przejściowo podczas II wojny światowej w powiecie Starachowice (starachowickim) w Generalnym Gubernatorstwie. Utworzona została przez hitlerowców głównie z obszaru dotychczasowej gminy PętkowiceOprócz Wygody, którą włączono do gminy Sienno i Potoczka, włączonego do gminy Tarłów oraz fragmentu gminy Tarłów (Czekarzewice Drugie)Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
W skład gminy Skarbka weszło 12 gromad (liczba mieszkańców z 1943 roku):
Aleksandrów (471 mieszkańców) Bałtów (1178 mieszkańców) Borcuchy (145 mieszkańców) Czekarzewice II (844 mieszkańców) Dąbrowa (236 mieszkańców) Michałów (239 mieszkańców) Okół (1578 mieszkańców) Osówka (853 mieszkańców) Pętkowice (481 mieszkańców) Skarbka (629 mieszkańców) Wólka Bałtowska (586 mieszkańców) Wólka Pętkowska (577 mieszkańców)
W 1943 gmina Skarbka liczyła 7817 mieszkańców.
Gminę zniesiono po wojnie, powracają do stanu administracyjnego z czasów II Rzeczypospolitej, a więc przywracając gminę PętkowiceWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
Przypisy
Skarbka