Mieczysław Grudziński (ur. 23 stycznia 1948 w BydgoszczyNota biograficzna (IV strona okładki), w: Mieczysław Grudziński Zapis. Literatura polska bez cenzury 1977-1982, wyd. Mówią Wieki, Warszawa 2015) – polski działacz opozycyjny w PRL, współpracownik Niezależnej Oficyny Wydawniczej Nowa.
Życiorys W 1973 ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Warszawskiej.
Należał do współpracowników Komitetu Obrony Robotników i następnie Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. Współpracował przy redagowaniu Biuletynu Informacyjny KSS „KOR”, za co został zatrzymany 4 marca 1977 w mieszkaniu Jana Lityńskiego (m.in. razem z gospodarzem spotkania), uczestniczył także w kolportażu pismaAndrzej Friszke Czas KOR-u. Jacek Kuroń a geneza Solidarności, wyd. Znak i IS PAN, Kraków 2011, s. 196, 199, 432Jan Skórzyński Siła bezsilnych. Historia Komitetu Obrony Robotników, wyd. Świat Książki, Warszawa 2012, s. 144, 244, 283, 452. Od 1977 był zaangażowany w druk i kolportaż wydawnictw Niezależnej Oficyny Wydawniczej Nowa, prowadził w swoim mieszkaniu sklepik wydawnictw niezależnychJan Skórzyński Siła bezsilnych. Historia Komitetu Obrony Robotników, wyd. Świat Książki, Warszawa 2012, s. 263Ludzie Nowej 1977-2010, b.m i d.w., s. 45.
W marcu 1978 został zwolniony z pracy w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego. Należał do grupy opozycjonistów zatrzymanych i następnie aresztowanych na trzy miesiące pod koniec sierpnia 1980 i zwolnionych po podpisaniu porozumień sierpniowychAndrzej Friszke Czas KOR-u. Jacek Kuroń a geneza Solidarności, wyd. Znak i IS PAN, Kraków 2011, s. 567.
Od połowy listopada 1981 kierował biurem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Regionu MazowszeAndrzej Friszke Region Mazowsze NSZZ „Solidarność” 1980-1981, w: Solidarność od wewnątrz, wyd. IPN i ISP PAN, Warszawa 2013, s. 97. Latem 1981 zaangażował się w organizację Agencji Filmowej „Solidarności”Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956-89, wyd. Ośrodek Karta, Warszawa 2006, s.198 (w haśle poświęconym Ewie Milewicz). 13 grudnia 1981 został internowany, zwolniono go po pięciu miesiącach z powodów zdrowotnych, formalnie decyzję o internowaniu uchylono z dniem 10 września 1981Wykaz alfabetyczny osób internowanych w okresie stanu wojennego (IPN BU 1460/1, wersja pdf).
We wrześniu 1982 wyjechał na stałe do Francji, pracował tam w koncernie Renault. W latach 1982–1989 był francuskim przedstawicielem NOW-ej i pisma Vacat.
W 2006 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie i współpracownicy Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR” Kategoria:Członkowie i współpracownicy KOR Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Wydawcy podziemni w PRL (1976–1989) Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1948