alt=The Book of Mormon|thumb|Księga Mormona, jedno z mormońskich pism świętych i jednocześnie tekst, z którego pochodzi imię Omner Omner (deseret 𐐉𐐣𐐤𐐇𐐡) – imię męskie występujące w wyznaniach należących do ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów). Pochodzi z Księgi Mormona, w której nosił je jeden z synów króla Mosjasza. Pojawiło się w źródłach już w początkach mormonizmu. Występuje wśród wyznających mormonizm Maorysów. Znalazło odzwierciedlenie w szerszej mormońskiej kulturze. Jako imię wywiedzione z pism świętych uznawane jest za powód do dumy, ma także wywierać pozytywny wpływ na życie duchowe noszącego je człowieka.
Pochodzenie Pochodzi z Księgi Mormona, jednego z pism świętych przynależnych do kanonu świętych w dniach ostatnich. Nosił je w niej jeden z synów króla Mosjasza, znany ze swej działalności misyjnej. Można w niej również odnaleźć nefickie miasto o identycznie brzmiącej nazwie.
Perspektywa historyczna Pojawia się w źródłach historycznych już w początkach mormonizmu. Nosił je jeden z synów Parleya P. Pratta i Phoebe Elizabeth Soper (Sopher). Dziecko to, urodzone 30 listopada 1851 w chilijskim Valparaíso, zmarło już 7 stycznia 1852. Podzieliło tym samym los innych przedwcześnie zmarłych synów Pratta również noszących imiona zaczerpnięte z Księgi Mormona, kolejno Ethera (1849), Mormona (1850) oraz Mosiaha (1850). Pochowane zostało na cmentarzu przeznaczonym dla nie-katolików w Valparaíso. Grób noworodka, jedyny materialny ślad pierwszej podróży misyjnej Parleya Pratta do Ameryki Południowej, stał się z czasem czymś w rodzaju miejsca pielgrzymek dla chilijskich świętych w dniach ostatnich.
Imię można spotkać wśród wiernych posługujących w Kościele w okresie o kilka dekad późniejszym. Nephi Omner Palmer (1870-1940) odbył misję w Kalifornii na początku lat 30. XX wieku. William Omner Burt (1885-1943) został natomiast wysłany na północny zachód Stanów Zjednoczonych, gdzie służył jako misjonarz między 1908 a 1910.
Występowanie i obecność w mormońskiej kulturze Wśród świętych w dniach ostatnich jest rzadkim i dość niechętnie wybieranym imieniem. Imię to pojawia w prowadzonym przez Kościół rejestrze wczesnych misjonarzy, obejmującym okres między 1830 a 1940.
Jako imię specyficznie mormońskie znalazło odbicie w kulturze Kościoła, z którego wierzeń wyrosło. Artykuł na łamach pisma „Friend” z maja 1994 wskazuje choćby, że imię zaczerpnięte z Księgi Mormona może być powodem do dumy oraz wywierać pozytywny wpływ na życie duchowe noszącego je człowieka. Podobną tematykę porusza numer tego samego pisma z lutego 1995.
Jednocześnie częstotliwość występowania danego imienia wśród świętych w dniach ostatnich jest związana z jego obecnością w Księdze Mormona. Wierni nie zawsze identyfikują je jako imię wywiedzione z pism świętych, nawet jeżeli są dobrze zaznajomieni z fundacyjnym tekstem mormonizmu, bez dostrzeżenia go w publikowanych przez Kościół materiałach. W tychże publikacjach natomiast Omner wspominany jest stosunkowo rzadko. Inne imiona, takie jak Nefi, Moroni, Alma czy Ammon, pojawiają się w podręcznikach, przemówieniach czy prasie kościelnej znacznie częściej.
Międzynarodowa ekspansja mormonizmu przyczyniła się do pojawienia się imienia Omner również poza granicami Stanów Zjednoczonych. Występuje chociażby wśród nowozelandzkich Maorysów (w zapisie Omonere).
Przypisy
Kategoria:Imiona męskie Kategoria:Imiona mormońskie Kategoria:Utah