Medal Obrony za Waleczność, zwany Medal Waleczności (, zw. Tapperhedsmedaljen, skr. Fsv.M.T.) – duńskie wojskowe odznaczenie ustanowione 30 października 1996 (z mocą wsteczną od 12 marca 1992) i zreformowane 7 grudnia 2009. Nadawane jest za akty bohaterstwa i waleczności w bezpośrednim starciu z wrogiem lub podczas akcji antyterrorystycznych. Przyznawane jest przez Szefa Sił Zbrojnych (dosł. „Szefa Obrony”, dun. Forsvarschefen) zarówno wojskowym, jak i cywilom, również pośmiertnie, a od 2005 mogą go otrzymać zarówno Duńczycy jak i obcokrajowcy.
Medal ma średnicę 30 mm, jest wykonywany ze srebra i pozłacany. Na awersie znajduje się główny motyw duńskiego herbu (trzy lwy kroczące w słup i dwanaście serc – podobnie jak dziewięć innych wojskowych medaliSą to obecnie według rangi: Medal Obrony dla Poległych na Służbie, Medal Obrony dla Rannych na Służbie, Medal Obrony za Wzorową Służbę, Medal Obrony za Chwalebny Wysiłek, Medal Obrony za Międzynarodową Służbę, Medal Obrony za Międzynarodową Służbę 1948–2009 i Brązowy Medal Obrony za Międzynarodową Służbę. Do 2009 istniały jeszcze z takim samym awersem Medal Obrony dla Poległych i Rannych na Służbie oraz Medal Obrony.), a na rewersie jest umieszczany wieniec dębowy, a w jego wnętrzu – rok nadania i napis „TAPPERHED” (WALECZNOŚĆ).
Medal mocowany jest do wiązanej w pięciokąt wstążki w kolorze białym z czerwonym paskiem wzdłuż środka. Ponieważ identyczną wstążkę ma Krzyż Waleczności, to w przypadku noszenia baretki krzyża dodawana jest do niej miniatura środkowego medalionu z monogramem i datą. Z kolei drugie nadanie medalu oznaczane jest poprzez umieszczenie na wstążce lub baretce srebrnego dębowego liścia (oznaki męstwa), a trzecie nadanie – złotego dębowego liścia.
W duńskiej kolejności starszeństwa odznaczeń Medal Obrony za Waleczność znajduje się za Medalem za Ratowanie Tonących, a przed Srebrnym Medalem Zasługi.
Do 2013 medal otrzymało 20 osób.
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Duńskie odznaczenia wojskowe