Polonek ołowiu, PbPo – nieorganiczny związek chemiczny, międzymetaliczny związek polonu i ołowiu. Formalnie może być uważany za sól nieznanego kwasu polonowodorowego. Razem z innymi polonkami należy do najbardziej chemicznie najbardziej stabilnych termicznie związków polonu. Jak wszystkie związki polonu jest nadzwyczaj toksyczny, ze względu na jego radioaktywność.
Otrzymywanie Polonek ołowiu powstaje po napromieniowaniu ołowiu neutronami – powstaje wtedy polon, który z ołowiem tworzy PbPo. Związek ten może również zostać otrzymany poprzez przepuszczenie oparów gazowego polonu przez płynny ołów pod próżnią: Pb + Po → PbPo
Właściwości Polonek ołowiu tworzy czarne kryształy w układzie sześciennym o strukturze chlorku sodu, analogicznie do tellurku ołowiu. Pod ciśnieniem 4,2 GPa przechodzi w układ rombowy, a pod 8,5 GPa powraca do układu sześciennego, tworząc kryształy o strukturze chlorku cezu. Reaguje z wodorotlenkiem sodu, tworząc m.in. polonek sodu:
Przypisy
Bibliografia
Ołowiu Kategoria:Związki ołowiu