Stanisław Mielcarek (ur. 14 września 1920 w Chorobrowie, zm. 20 czerwca 1942) – kapral radiooperator Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 września 1920 w Chorobrowie, w rodzinie Stanisława (ur. 9 października 1890 w Poznaniu), kapitana administracji (piechoty) Wojska Polskiego, oficera Batalionu KOP „Żytyń”, komendanta placu Biała Podlaska, więźnia obozu koncentracyjnego Oranienburg, odznaczonego Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi...
Był bratem Józefa (1917–1941), porucznika pilota i Władysława (1922–1992), sierżanta pilota 308 Dywizjonu Myśliwskiego Krakowskiego, odznaczonego Krzyżem Walecznych.
W czasie II wojny światowej należał do personelu latającego 300 Dywizjonu Bombowego Ziemi Mazowieckiej. 20 czerwca 1942 zginął śmiercią lotnika. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojskowym we wsi Sage, w gminie Großenkneten.
Załoga samolotu Vickers Wellington nr A 1256, której był członkiem została zestrzelona w locie bojowym na bombardowanie Emden przez nocnego myśliwca między Riepe a Simonswolge.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9598 Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Lotniczy Polowa Odznaka Radiotelegrafisty nr 182
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym Kategoria:Podoficerowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Żołnierze Dywizjonu 300