Kazimierz Jerzy Biernatowski (ur. 3 lutego 1932 w Rudnej, zm. 10 maja 1988Prof. Kazimierz Biernatowski w pamięci wychowanków) – polski inżynier budownictwa.
Życiorys Urodził się w Rudnej na Ziemi Złotowskiej, w rodzinie nauczycielskiej. W 1954 r., będąc jeszcze studentem Wydziału Inżynierii i Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, podjął pracę naukowo-badawczą w Katedrze Budownictwa Przemysłowego. Po ukończeniu studiów magisterskich w 1956 r. został zatrudniony na stałe w Katedrze Fundamentowania, zajmując kolejno stanowiska starszego asystenta, a potem adiunktaProf. Kazimierz Biernatowski (1932–1988) w pamięci wychowanków [dostęp 2026-03-12].. W1962 r. obronił pracę doktorską pt. Rozkład naprężeń w sypkim ośrodku gruntowym obciążonym podstawą krótkiego pala lub innym sztywnym fundamentem (promotor: prof. Igor Kisiel). W nowo powstałym Instytucie Geotechniki Politechniki Wrocławskiej został powołany na stanowisko docenta w 1969 r. Rozprawę habilitacyjną pt. Stateczność sztywnych fundamentów na podłożu sypkim obronił w 1971 r. W roku 1977 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej, w latach 1979–1981 dziekan Wydziału Budownictwa Lądowego. Postępowanie w sprawie nadania tytułu profesora zwyczajnego przerwała śmierć.
Był wieloletnim członkiem i działaczem Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, w okresie od 1981 do 1986 r. przewodniczący Wrocławskiego Oddziału Towarzystwa, od października 1986 r. członek Zarządu Głównego.
Nagrody
Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (1969)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 1988