Krzysztof Michał Bogdan (ur. 1967 w BrzeguPryzmat nr 203 czerwiec 2006 s.33) – polski matematyk i inżynier podstawowych problemów techniki w zakresie matematyki.
Życiorys Ukończył studia na Politechnice Wrocławskiej uzyskując w 1991 roku dyplom magistra matematyki stosowanej. Na macierzystej uczelni uzyskał następnie doktorat z matematyki w 1997 roku na podstawie pracy pt. Brzegowa zasada Harnacka dla ułamkowych potęg operatora Laplace’a (promotor: prof. dr hab. Tomasz Byczkowski) i stopień doktora habilitowanego w 2002 roku na podstawie pracy pt. Teoria potencjału operatora Schrödingera opartego na ułamkowych potęgach operatora Laplace’aKrzysztof Bogdan - życiorys naukowy 23 kwietnia 2024 [dostęp 2026-03-20].. Tytuł naukowy profesora nauk matematycznych uzyskał w 2006 roku.
Zatrudniony na Politechnice Wrocławskiej na stanowiskach: asystenta (1990–1997), adiunkta (1997–2003), profesora nadzwyczajnego PWr (2002–2003, 2010–2019) , profesora (2003–2010, 2019– ). Ponadto docent (2003–2005), profesor zwyczajny (2011–2013) w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk.
Pełnił funkcje organizacyjne: prodziekana ds. dydaktyki i badań naukowych Wydziału Matematyki Politechniki Wrocławskiej (2015–2019), przewodniczącego Rady Dyscypliny Naukowej Matematyka w Politechnice Wrocławskiej i Komisji ds. Stopni Naukowych Dyscypliny Matematyka (od 2019), członka Rady Naukowej Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk (od 2019), członka korespondenta Polskiej Akademii Nauk (od 2022), członka Rady Doskonałości Naukowej (od 2024).
Swoje prace publikował m.in. w „Studia Mathematica”, „Potential Analysis”, „Journal of Functional Analysis", „Communications in Mathematical Physics”, „Annals of Probability”, „Transactions of the American Mathematical Society”, „Calculus of Variations and Partial Differential Equations” oraz „Journal of the London Mathematical Society".
Nagrody i wyróżnienia
III Nagroda Ogólnopolskiej Olimpiady Matematycznej (1986) Stypendium Ministra Edukacji Narodowej (1989–1991) Wyróżnienie w konkursie im. J. Marcinkiewicza (1991) Nagroda Dziekana WPPT Politechniki Wrocławskiej za rozprawę doktorską (1997) Nagroda III Wydziału Polskiej Akademii Nauk (2000) Nagroda Rektora Politechniki Wrocławskiej (2003, 2006, 2010) Brązowy Medal za Długoletnią Służbę (2009) Nagroda Instytutu Matematycznego PAN za wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie matematyki za głębokie wyniki wiążące teorię procesów stochastycznych z klasyczną analizą matematyczną (2011) Nagroda Docendo Discimus JM Rektora Politechniki Wrocławskiej za szczególne osiągnięcia w nauczaniu (2017) Nagroda im. Stefana Banacha za przełomowe wyniki w teorii potencjału procesów skokowych i operatorów nielokalnych (2017) Nagroda Rektora Politechniki Wrocławskiej im. Steinhausa (2020)
Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Członkowie Rady Doskonałości Naukowej Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stefana Banacha Kategoria:Laureaci Nagrody Instytutu Matematycznego PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1967