Witold Andrzej Charewicz (ur. 16 maja 1939 w Równem, zm. 21 września 2009 we Wrocławiu) – polski inżynier chemik, nieorganik i radiochemik, nauczyciel akademicki, twórca polskiej szkoły hydrometalurgii.
Życiorys Po wojnie, w wyniku repatriacji, trafił z rodziną do Kwidzyna, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do liceum ogólnokształcącego (1952–1956). W latach 1957–1963 studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, kończąc specjalizację chemia i technologia materiałów elektronowych i nuklearnych pod kierunkiem prof. Włodzimierza Trzebiatowskiego. W trakcie studiów, w roku 1962, rozpoczął pracę w Instytucie Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich na PWr, którego pracownikiem był nieprzerwanie aż do chwili śmierci (po rozwiązaniu Instytutu kontynuował pracę w Zakładzie Metalurgii Chemicznej).
Na Politechnice Wrocławskiej obejmował kolejne stanowiska: asystenta, starszego asystenta, adiunkta, docenta, profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego. Doktorat uzyskał w roku 1969, habilitował się w roku 1976. W 1986 otrzymał tytuł naukowy profesora. Decyzją Ministerstwa Edukacji Narodowej otrzymał nominację na stanowisko profesora zwyczajnego od dnia 1 października 1993. Pełnił też szereg funkcji: prorektora (1987–1990), zastępcy Rektora, dyrektora Pionu ds. Rozwoju Kadry Naukowej. Był zastępcą dyrektora Instytutu Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich i kierownikiem Laboratorium Badań Izotopowych oraz założycielem i wieloletnim kierownikiem Zakładu Hydrometalurgii.
Kilkakrotnie przebywał na długoterminowych stażach zagranicznych w USA: na Uniwersytecie Kentucky w Lexington oraz w Texas Tech University w Lubbock.
Wchodził w skład Rad Naukowych Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie oraz Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej w Warszawie. Koordynował krajowy program badawczy 03.08. (1986–1990) oraz organizował wiele konferencji naukowych z zakresu metalurgii chemicznej. Był też jednym z inicjatorów i członkiem rady programowej międzynarodowych konferencji naukowych „Ars Separatoria”. Autor licznych publikacji, patentów i opracowań dla przemysłu, a pod Jego kierownictwem powstały koncepcje hydrometalurgicznej przeróbki polskich surowców metalonośnych.
Był działaczem Akademickiego Związku Sportowego - członkiem władz centralnych i prezesem Klubu Międzyuczelnianego AZS Politechnika Wrocławska (1963–1965, 1977–1981).
Wielokrotnie nagradzany przez Ministra Szkolnictwa Wyższego i Rektora PWr.
Był mężem Danuty, ojciec Beaty.
Zmarł nagle 21 września 2009 we Wrocławiu. Pochowany 12 października 2009 na cmentarzu Centralnym-Srebrzysko w Gdańsku (rejon I, kwatera TAR III-1-35).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złota Odznaka AZS Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Równem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Prorektorzy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2009