Maria Dąbrowska-Szata (ur. 31 grudnia 1946 w Opolu, zm. 1 grudnia 2025) – polska inżynier elektronik.
Życiorys Ukończyła w 1970 r. Wydział Elektroniki i Studium Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej, otrzymując dyplom magistra inżyniera elektronika. Stopień doktora nauk technicznych (elektronika) uzyskała w 1978 r. w Instytucie Technologii Elektronowej PWr po obronie pracy doktorskiej pt. Badanie powierzchni krzemu przy użyciu metod elektronograficznych. Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych (elektronika) uzyskała w 2000 r. na Wydziale Elektroniki PWr przedstawiając monografię Dyfrakcja odbiciowa elektronów o dużej energii w badaniach powierzchni ciała stałego. W 2007 r. została mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymała w 2010 r.Lista nowo nominowanych profesorów Prezydent.pl, 27 września 2010 [dostęp 2026-03-18].
Profesor Katedry Zaawansowanych Technik Elektronicznych na Wydziale Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki PWr. Prowadziła również wykłady oraz interdyscyplinarne seminarium Elektronika i optoelektronika dla doktorantów PWr. Była autorką lub współautorką 120 prac, w tym 80 publikacji z zakresu fizycznej i fizykochemicznej charakteryzacji powierzchni półprzewodników, mikroskopii elektronowej, fizyki defektów strukturalnych, spektroskopii głębokich poziomów (DLTS) w strukturach półprzewodnikowych oraz modelowania właściwości elektronowych półprzewodników pod kątem inżynierii pasma zabronionego. Wypromowała 2 doktorów, była recenzentką 1 rozprawy habilitacyjnej i 4 rozpraw doktorskich, opracowała opinię na stanowisko profesora nadzwyczajnego oraz recenzję monografii habilitacyjnej.
Na uczelni była m.in. pełnomocnikiem dziekana ds. praktyk studenckich, wiceprzewodniczącą Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich, przewodniczącą Wydziałowej Komisji Wyborczej i kierownikiem Wydziałowych Studiów Doktoranckich, członkiem Komisji ds. Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w zakresie materiałów funkcjonalnych oraz członkiem Komisji Odwoławczej ds. Studiów Doktoranckich w Politechnice Wrocławskiej. 30 września 2019 r. przeszła na emeryturę.
Pracowała w Laboratorium Spektroskopii Fizycznej na Uniwersytecie w Grenoble jako stypendystka rządu francuskiego (1984), odbyła również 3 krótkoterminowe staże w zakresie mikroskopii elektronowej na uniwersytetach w Salzburgu (1989), Eindhoven (1992) i Münster (1996).
Pochowana 8 grudnia 2025 r. na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu (pole 32-22-24)Zarząd Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu - wyszukiwarka grobów [dostęp 2026-03-18]..
Odznaczenia i wyróżnienia
Złoty Krzyż Zasługi (2003) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”. Medal Komisji Edukacji Narodowej (2010) Medal 100-lecia Uczelni Technicznych we Wrocławiu Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej (1993) Nagroda specjalna Rektora Docendo Discimus (2012)
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Opolu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2025