Tlenek miedzi(I), – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym miedź występuje na I stopniu utlenienia. W przyrodzie występuje jako minerał o nazwie kupryt (o mocno czerwonym zabarwieniu) i przez wieki był jednym z głównych źródeł miedzi. Tlenek miedzi(I) stosowany jest do barwienia szkła.
Otrzymywanie Metody otrzymywania: ogrzewanie metalicznej miedzi z tlenkiem miedzi(II):
piroliza tlenku miedzi(II) (temperatura powyżej 800 °C):
piroliza węglanu amonu miedzi(I):
redukcja soli za pomocą redukcja np. za pomocą lub glukozy (por. próba Trommera i próba Fehlinga) reakcja chlorku miedzi(I) z alkaliami, np.:
elektroliza roztworu NaCl z użyciem elektrod miedzianych.
Właściwości Tworzy czerwonawobrązowe sześcienne kryształy. Nie rozpuszcza się w wodzie, natomiast roztwarza się w wodzie amoniakalnej:
a także w stężonym kwasie solnym:
Utlenia się do tlenku miedzi(II), natomiast ogrzewany w atmosferze wodoru redukuje się do wolnej miedzi.
Przypisy
Kategoria:Materiały półprzewodnikowe Miedzi(I), tlenek Kategoria:Związki miedzi(I)