Park Miejski w Głogówku – zabytkowy park o powierzchni 17 ha, położony niedaleko centralnej części Głogówka, w sąsiedztwie zamku. Granicę parku wyznaczają: ul. Pasternik (północ), Młynówka (zachód), ul. Piastowska (południe) i zabudowa Starego Miasta (wschód). Występują w nim rzadkie okazy drzew i krzewów egzotycznych.
Historia Park w Głogówku został założony w XVI wieku w miejscu dawnych fortyfikacji ziemnych z inicjatywy rodziny Oppersdorffów, właścicieli pobliskiego zamku. W części ogrodu zwanej Weingarten znajdowała pustelnia św. Prokopa nad rzeką Młynówką, ufundowana przez Oppersdorffów. Mieszkaniec pustelni, za pieniądze otrzymane od rodziny hrabiowskiej, miał za zadanie opiekować się otoczeniem zamku oraz kaplicami. W 1643 pustelnia została zdewastowana przez żołnierzy i częściowo spłonęła. W połowie XVII wieku obszar parku został poszerzony i nadano mu charakter wypoczynkowo-użytkowy.
W 1731 wybuchł drugi pożar pustelni św. Prokopa, w którym zginął pustelnik Jacob Marx. W 1779 hrabia Henryk Ferdynand von Oppersdorff odnowił pustelnię. Od 1808 budynek nie pełnił funkcji pustelni. Do lat 90. XIX wieku służył jako mieszkanie stróża parkowego, następnie stał się lamusem na narzędzia ogrodnicze.
Szczytowy okres rozwoju datowany jest na XIX w. Książę von Pückler-Muskau udzielał rad w zakresie jego kompozycji, budowy oraz był odpowiedzialny za dobór roślinKosian Alfred, Führer durch das schöne Oberglogau. Der Sinn der Geschichte einer oberschlesischen Kleinstadt, Oberglogau 1931. Park był otwarty dla zwiedzających do godziny 20.00, z wyjątkiem wybranych dni w roku, a wejście było pilnowane przez strażnika.
W połowie XIX wieku, pod kierownictwem architekta Glücka, park został przekształcony na styl angielski i zasadzono w nim egzotyczne drzewa i krzewy.
W 1830 w północno-zachodniej części parku zbudowano drewnianą oranżerię. Uległa ona spaleniu, w 1914 została odbudowana ze stali. Po II wojnie światowej w parku pochowani zostali żołnierze Armii Czerwonej. Ekshumowano ich w latach 50.
W latach 2015–2016 w parku zostały przeprowadzone prace mające na celu poprawę jego infrastruktury.
Przyroda Głogówecki Park Miejski należy do najlepiej utrzymanych obiektów tego typu w regionie. Są tu liczne chronione i rzadkie gatunki roślin. Występuje tu m.in. bluszcz (Hedera L.), daglezja (Pseudotsuga Carriere), modrzew kanadyjski (Larix lyallii Parl.), platan (Platanus L.), cypryśnik (Taxodium Rich.), w strefie runa śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis L.), miodunka ćma (Pulmonaria obscura Dumort.) i złoć żółta (Gagea lutea), a także ginące w skali kraju gatunki mszaków. Na listę pomników przyrody wpisana została grupa dziewięciu dębów szypułkowych (Quercus robur L.) w zachodniej części parku, wzdłuż Młynówki.
Walorem parku jest morfologia jego terenu. Jego górna część, na której znajduje się zamek, jest okalana stromą skarpą z fragmentami murów miejskich, za to część dolna to rozległe łąki, stawy, alejki spacerowe.
Infrastruktura Przez park prowadzą ścieżki asfaltowe i żwirowe. W parku znajduje się ścieżka edukacyjna przybliżająca jego historię i plac zabaw.
Do ważnych obiektów parku należą: figura św. Jana Nepomucena z 1744 staw z dwiema wysepkami dawna oranżeria parkowa z 1914 studnia Karola (), naprzeciwko której znajdowała się pustelnia rozebrana w latach 30. XX wiekuStudnia i Pustelnia.
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Głogówku Głogówek Kategoria:Geografia Głogówka