Struktura liniowa (struktura prosta) – podstawowy typ struktury organizacyjnej charakterystyczny dla małych organizacji. W strukturze liniowej występuje wyraźna linia podporządkowania, władza jest zazwyczaj scentralizowana. Najczęściej wszystkie ważniejsze decyzje przy realizacji celów organizacji podejmowane są przez jedną osobę: fundatora, szefa firmy itp. Struktura liniowa zakłada, że każdy pracownik ma 1 przełożonego, który wydaje mu polecenia. W tej samej linii przekazywane są też informacje „drogą służbową” w tej strukturze to kierownictwo organizacji podejmuje decyzje strategiczne, taktyczne i operacyjne oraz prowadzi kontrole.
Zalety każdy pracownik zna swoje uprawnienia i wie za co jest odpowiedzialny każdy zna swoje miejsce w hierarchii łatwość niwelowania błędów lepsza kontrola i koordynacja prosta konstrukcja szybkość podejmowania decyzji efektywne rozwiązywanie konfliktów możliwość szybkiego awansu
Wady pomijanie zasady specjalizacji konserwatyzm przełożonych trudność komunikowania się pomiędzy wyższymi przełożonymi ze względu na biurokrację kierownictwo ma zbyt wiele obowiązków może być przyczyną hamowania rozwoju organizacji
Struktury proste są słabo sformalizowane, rzadko występuje też w nich departamentalizacja. w przypadku większości wykonywanych zadań nie istnieją sztywne normy działania. Występuje w nich jedność rozkazodawstwa. na poszczególnych szczeblach w układzie hierarchicznym kierownicy mają silny autorytet formalny, co jest utrudnieniem dla zdobycia awansu. Struktura ta staje się dysfunkcjonalna w momencie, gdy zaczyna się rozrastać, co wiąże się z coraz większa liczbą problemów, które są rozwiązywane przez osobę znajdującą się na szczycie hierarchii.
Kategoria:Socjologia organizacji