Judith Weir (ur. 11 maja 1954 w Cambridge) – brytyjska kompozytorka pochodzenia szkockiego.
Życiorys Studiowała prywatnie u Johna Tavenera, następnie uczyła się muzyki komputerowej u Barry’ego Vercoe w Massachusetts Institute of Technology (1973). W latach 1973–1976 uczęszczała na kurs kompozycji u Robina Hollowaya w King’s College w Cambridge. W 1975 roku uczestniczyła w letnim kursie muzycznym u Gunthera Schullera i Oliviera Messiaena w Tanglewood. Była kompozytorką-rezydentką w Southern Arts Association (1976–1979) i Royal Scottish Academy of Music and Drama (1988–1991). Od 1979 do 1982 roku wykładała na University of Glasgow. W latach 1983–1985 była stypendystką Trinity College w Cambridge. Od 1995 do 1997 roku pełniła funkcję Fairbairn Composer in Association przy City of Birmingham Symphony Orchestra. W latach 1995–2000 była dyrektorką artystyczną Spitalfields Festival w Londynie.
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1995). W 1997 roku otrzymała Stoeger Prize, przyznawaną przez Lincoln Center. W 2014 roku objęła po Peterze Maxwellu Daviesie funkcję Master of the Queen’s Music, stając się pierwszą w historii kobietą na tym stanowisku.
Twórczość W swojej twórczości sięga zarówno po tradycyjne, jak i współczesne techniki kompozytorskie. Posługuje się często techniką heterofonii i ostinata, sięga także po elementy szkockiej muzyki ludowej. Ważne miejsce w jej dorobku zajmują utwory sceniczne o zróżnicowanej tematyce, oparte na tak różnorodnych motywach, jak klasyczny dramat chiński z epoki Yuan i średniowieczne sagi skandynawskie.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Ludzie urodzeni w Cambridge Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego